Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Bruno Van Imschoot: Wuivend Gras

kaft_voor Bruno

 

Bruno Van Imschoot: Wuivend Gras

Gelukkig gaat poëzie in Vlaanderen over meer dan poëzieverkoop. De verkoop gaat niet goed, maar met de poëzie gaat het goed, er is nog nooit zoveel te beleven geweest. Zo is er nu de nieuwe bundel van Bruggeling Bruno Van Imschoot. Wuivend Gras bevat 31 gedichten, telkens geïllustreerd met eigen houtskooltekeningen, gevat in een mooi uitgegeven boek.

Van Imschoot is reeds van jongs af geboeid door poëzie. Op later leeftijd kwam daar de fascinatie voor het Zenboedhisme bij en de passie voor haiku’s, een Japanse dichtvorm gekoppeld aan Zen. Het resultaat was in 1977 een bundel Haiku’s en gedichten in eigen beheer. Zijn grote voorbeeld was toen de Brugse dichter Herwig Verleyen. Haiku’ s blijven Van Imschoot boeien omwille van de diepe gelaagdheid en het gegeven dat dagelijks leven, godsdienst en filosofie synoniem zijn van elkaar. In deze nieuwe bundel vinden we nochtans slechts één haiku terug, want de dichter wil zelf zijn strengste selectieheer zijn. De thematiek van deze gedichten valt samen te vatten onder twee noemers: de stilte en de tijd. Hij beschouwt zichzelf als een instrument dat geraakt wordt, dat herschept en doorgeeft. Het vitalisme is een bijkomende inspiratiebron om het leven te doorleven zoals het is. Zijn belangstelling gaat dan ook uit naar dichters als Walt Whitman, Myriam van Hee, Rutger Kopland en Walter Hasaert.

Van Imschoot kwam voor deze bundel terecht in Nederland  waar uitgeverij Dabar-Luyten geboeid werd door zijn houtskooltekeningen en hem meteen de publicatie aanbood van de bundel, samen met de tekeningen.  Het resultaat is bibliofiel mooi, de gedichten rijk aan inhoud en schoonheid. (LF)

Wuivend Gras, Bruno Van Imschoot, uitg. Dabar-Luyten. Verkrijgbaar in de Brugse boekhandel

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: