Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Sam Louwyck met Falling Man op 15 maart in MaZ

EDM_9769

Foto Ellen De Meulemeester

 ‘Een toets van realiteit met een knipoog’

Hij behoort stilaan tot een van de meest gesolliciteerde acteurs van ons land, toch reserveert Sam Louwyck behoorlijk wat plaats in zijn agenda om zich op zijn groep Falling Man te storten. Het rauwe rockrecept van Sam, Sven De Potter, Polie Van de Velde en Lode Sileghem valt op 15 maart te proeven in de Magdalenazaal.

EXit: Ervaar je een apart gevoel om als Bruggeling in een Brugse zaal op te treden?

Sam Louwyck: ‘Absoluut, er overheerst zelfs een wauw-gevoel bij mij. Ik beschouw dit optreden echt als een thuismatch. De Magdalenazaal is een prachtige zaal en ons concert is een Cactusorganisatie, dat is niet niks. Ik vermoed dat er veel Brugse aanhang zal zijn, want er zijn toch wel een flink aantal mensen die het appreciëren wat ik doe.’

EXit: Iedereen kent je als acteur, choreograaf en danser. Als frontman van een band is het nog iets anders. Neem je Falling Man ook als een volwaardig project op?

Louwyck: ‘Helemaal, het is zeker geen uit de hand gelopen hobby. Het is begonnen in een Gents café waar de bassist van Flat Earth Society aan het jammen was. Iemand vroeg me of ik geen zin had om te zingen. Ik had al een glas op – dan ondervind je minder schaamte in alles –  en sprong het podium op. Een bandlid van Falling Man zag in mij de ideale vocalist voor zijn groep. Ze zochten geen zanger in de echte zin van het woord, maar een vocalist die met zijn stem de muziek kon aanvullen. Ik heb toegestemd, want ik had niets te verliezen. We hebben drie uur aan een stuk gejamd in het repetitiekot en het bleek te kloppen. Falling Man maakt geen muziek in functie van, we maken muziek en de stem gaat mee. Het zijn straffe muzikanten en ik doe mijn mond open om het geheel aan te sterken.’

EXit: Je zingt niet, maar je gromt, briest en schreeuwt. Je wilt echt niet als zanger worden bestempeld?

Louwyck: ‘Ik vind het belangrijk dat mensen me als een vocalist beschouwen. Geen zanger. Ik duw redelijk op mijn stem, maar het is niet de bedoeling dat ik een perfecte zanglijn neerzet.’

EXit: In de nummers op de titelloze cd komt je stem niet zo specifiek op de voorgrond.

Louwyck: ‘Mijn stem vormt een aanvulling. Het geheel is belangrijker. Tijdens live-optredens zorg ik wel voor een performance, het is ook mijn achtergrond, hé. Een optreden van Falling Man is een spektakel.’

EXit: Je zingt in het Engels, Frans en Duits. Bepaal je de tekst volgens de sfeer van het nummer?

Louwyck: ‘Ja, bij sommige nummers heb je een bepaalde klankkleur voor ogen die beter wordt uitgedrukt in een passende taal. We zijn dus niet gestrikt gebonden aan één taal. De sfeer moet goed zitten. Vandaar ook de keuze voor Frans, Duits of Engels. Of zelfs Portugees. Ik spreek die taal ook en dit zou zelfs passen bij de nieuwe nummers waaraan we nu volop aan het werken zijn.’

‘Ik schrijf ook, op enkele na, de teksten voor de nummers. Mijn inspiratie haal ik uit situaties die we als mens allemaal kunnen meemaken, universele thema’s. Zeg maar een toets van realiteit met een knipoog.’

EXit: Waar komt Falling Man het best tot zijn recht?

Louwyck: ‘We zitten nu in een overgangsperiode, vind ik. We hebben de neiging om in een bepaalde opstelling te spelen en die is eerder klein. Vandaar dat ik nu uitkijk naar ons optreden in de Magdalenazaal. Daar is de scene groot en dat schept, qua performance, meer mogelijkheden. We hebben de sound mee om grotere zalen aan te kunnen. Ik denk zelfs dat we ook stilaan klaar zijn voor de festivals.’  (ANTOINE DE CLERCK)

Info: www.cactusmusic.be

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: