Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: februari 2014

Combinatie jazztrio en smartphones (28.02 in De Werf)

 

tin-men-foto

Wat moeten we ons concreet bij een optreden van Tin Men & The Telephone voorstellen?

Het leuke aan Tin Men & The Telephone is dat ze telkens opnieuw voor verrassing zorgen. Elk concert is een unieke ervaring. Natuurlijk zijn er een aantal terugkerende elementen: het gebruik van visuals, de muzikale mengelmoes van stijlen, het interactieve aspect, … en dit alles overgoten met een gezonde portie humor. Hoewel een groot deel van hun act is gebaseerd op – vaak zeer innovatieve – spielerei, brengen ze bovenal gewoon zeer straffe muziek. Ze halen hiervoor invloeden uit de meest uiteenlopende genres: van straight ahead jazz over hip hop en drum’n’bass tot klassiek minimalisme. Het is vandaag de dag zeer moeilijk om als pianotrio een eigen stem te vinden en het verschil te maken met de schier oneindige lijst pianotrio’s binnen de jazzwereld, maar daar slaagt Tin Men & The Telephone naar mijn bescheiden mening echter met vlag en wimpel in. Absoluut te ontdekken dus!

Belangrijke rol weggelegd voor de bezoeker?

De drie muzikanten van Tin Men zijn hippe jongens, die niet alleen over heel veel muzikale expertise beschikken, maar daarnaast ook de vinger aan de pols houden van alles wat leeft binnen de wereld van de social media. Ze proberen hier zelfs voor een stuk trendsetters in te zijn. Zo hebben ze bvb. hun jongste ‘plaat’ enkel uitgebracht als “app”. Concreet komt het er op neer dat je als bezitter van een smartphone een applicatie betalend kunt downloaden. In tegenstelling tot de traditionele fysieke platen, biedt de app echter heel wat extra mogelijkheden. Zo kan je bij een song kiezen tussen een drietal intro’s die je aan het nummer kunt plakken. Je kan ook bepalen welke solo op welk nummer komt of op welk moment in het nummer. De consument kan dus eigenlijk voor een groot stuk interactief gaan meebepalen hoe de plaat klinkt. Voor sommigen is dit nutteloze spielerei, voor anderen dan weer een nieuwe stap in muziekbeleving. De toekomst zal uitwijzen wie gelijk heeft, maar ik vind het alvast zeer boeiende materie. Ook live zal het publiek voor een groot stuk via hun smartphone het optreden mee kunnen inkleuren. Wie dus nog niet over een smartphone beschikt, kan er dus best eentje aanschaffen of lenen bij een kennis. Of je kan deze kelk aan je laten voorbij gaan en gewoon genieten van hetgeen op scène gebeurt.

Krijgt de reeks A NU Thing een vervolg?

Vast en zeker. Ik denk dat er sinds het ontstaan van de reeks nu een vijftal concerten hebben plaatsgevonden onder die noemer. Tot op vandaag is het eigenlijk altijd een zoektocht gebleven naar het gepaste profiel, maar de eerste kinderziektes zijn wat mij betreft nu achter de rug. We hebben een profiel gevonden dat we in de toekomst nog veel scherper zullen zetten. Het zal altijd een moeilijke opgave blijven om jonge mensen te triggeren om een jazzconcert bij te wonen, zeker als je in zo’n kleine provinciehoofdstad als Brugge werkt. Maar ik ben ervan overtuigd dat er nog voldoende jeugdige muziekliefhebbers – voorzien van open geest -aanwezig zijn in Brugge die we hier in De Werf kunnen aantrekken. Sinds het opstarten van A NU Thing en de Close Encounters-reeks, die we samen met Cactus Muziekcentrum opzetten, merk ik toch een aardige verjonging van ons publiek op. Ook onze jams spelen hierin een belangrijke rol. Maar het blijft natuurlijk altijd een werk van lange adem. In ieder geval hebben nog zin en inspiratie genoeg om tot in de eeuwigheid verder te gaan. Mede dankzij de grote visvijver aan vernieuwende en grensverleggende jazzgroepen. Dus, hou ons programma in de gaten! (PJG)

 

 

 

Tips toneel

15, 16, 21 en 22 februari 2014, 20.00 uur (16 februari 2014 om 19.00 uur)

Onze pa heeft een ander

Het Nieuw Violiertje

Naast Kunst Adelt, is in Assebroek ook de toneelkring Het Nieuw Violiertje actief. Sinds eind jaren tachtig spelen ze jaarlijks één stuk. Het publiek een mooie theateravond bezorgen, is hun hoofddoel. In februari kiezen ze voor de komedie Onze pa heeft een ander. Fernand en Georgette zijn een gelukkig welgesteld paar, maar ze worden omringd door een zootje ongeregeld. Hun huisvriend Jean-Jacques doet zich beter voor dan hij is. Hun ontspoorde dochter wordt geconfronteerd met een lijk. Hun buurvrouw Julia, een bemoeial eerste klas, komt een oogje in het zeil houden. Het ene misverstand volgt het andere op. Een web van intriges ontspint zich en leidt tot een verrassend einde. Op de scene staan elf acteurs en actrices. (SD)

Info Annemie Vernieuwe, t 050 36 16 39, http://www.violiertje.brugseverenigingen.be

*****************************************************

 20, 21 en 22 februari 2014, 20.00 uur

Over liefde en lust, verhalen uit de Decamerone van Boccaccio

Werkgroep 66

 Theatermaker Peter Lambert en actrice Mie De Neve trekken Vlaanderen door met Over liefde en lust, verhalen uit de Decamerone van Boccaccio. De Decamerone is het meesterwerk uit de veertiende eeuw waarin drie mannen en vrouwen tien dagen lang 100 verhalen vertellen. De raamvertelling is berucht om zijn erotische verhalen, om de pittige humor en spot met de geestelijkheid en de gezagdragers. Lambert en De Neve kozen de mooiste verhalen uit de bundel. Ze worden begeleid door het Gentse vocaal ensemble Mandriale dat bestaat uit acht leden. Zij brengen a capella de meest verfijnde liefdesliederen. Hun keuze viel op zestiende-eeuwse Italiaanse liederen, omdat die thematisch aansluiten bij de Decamerone. De eeuwenoude poëtische teksten versmelten mooi met hun subtiele stemschakeringen. (SD)

Info Joanna Beernaert, t 050 35 85 50 ( op weekdagen van 10.00 tot 19.00 uur) of joannabeernaert@telenet.be, info op http://www.facebook.com/toneelkring.werkgroep66

 

 

 

Rondvraag bij de Brugse cultuurhuizen: optimisme troef (6)

‘Wie raakt een snaar in het nieuwe jaar?’ vroeg De Standaard zich onlangs af in haar cultureel jaaroverzicht, een vraag die we graag overnemen. We polsten de Brugse cultuurhuizen naar hun artistieke ‘hoogtepunt’ van het voorbije jaar en naar de toppers en verwachtingen voor 2014. Dit jaar voegen we zelfs een nieuwkomer toe aan het selecte groepje van acht, de Schipperskapel die met een verrassende programmering zijn neus aan het venster steekt. 

1. Was het voorbije jaar een boeiend jaar voor uw organisatie?

2. Wat vond u met kop en schouders uitsteken in jullie programmering van het voorbije jaar?

3. Naar welk evenement uit het programma 2014 kijkt u met de meeste belangstelling uit?

tomas

 Tomas Bisschop (MAfestival): ‘Genomineerd als muziekevenement van het jaar’

1. Ongetwijfeld was de feesteditie ‘50 jaar MAfestival’ uitermate boeiend. Het was een jaar vol hoogtepunten, heel wat schitterende (veelal uitverkochte) concerten, de uitgave van het boek ‘Het Klavecimbel van Ligeti’, een tentoonstelling in het stadsarchief, een internationaal concours op hoog niveau, en als afsluiter de eerste editie van Vélo Baroque die een breed publiek kon bekoren en niets dan blije gezichten opleverde. Als bekroning werd MAfestival 2013 genomineerd door Klara als muziekevenement van het jaar, als ‘moeder van alle festivals oude muziek, dat na 50 jaar opnieuw jong wordt’.

2. In het algemeen ben ik zeer tevreden over het feit dat we met het programma van 2013 er in geslaagd zijn een staalkaart te brengen van wat er vandaag de dag leeft in de wereld van de oude muziek. We hebben de verbinding kunnen leggen tussen verschillende generaties musici en dit doorheen meerdere programma’s. Maar ook verschillende stromingen binnen de oude muziekscène kregen een plaats binnen MAfestival. Zo presenteerden we naast een flamencoprogramma samen met Cactus, ook een voorstelling met hedendaagse dans en een jazz-project samen met De Werf. Als ik dan toch moet kiezen? De eigenwijze lezing van Bachs h-moll messe door het Tsjechische Collegium 1704, een straffe afsluiter van een geslaagd festival 2013.

3. Ik ben heel blij dat een aantal gevestigde waarden terug present zijn in Brugge, maar ook creatie en vernieuwing opnieuw een prominente plaats krijgen in het programma. Een tipje van de sluier? Een nieuw project van jazzmusicus Robin Verheyen die de 14de eeuwse Messe de Nostre Dame van De Machaut onder handen neemt.

Rondvraag bij de Brugse cultuurhuizen: optimisme troef (5)

‘Wie raakt een snaar in het nieuwe jaar?’ vroeg De Standaard zich onlangs af in haar cultureel jaaroverzicht, een vraag die we graag overnemen. We polsten de Brugse cultuurhuizen naar hun artistieke ‘hoogtepunt’ van het voorbije jaar en naar de toppers en verwachtingen voor 2014. Dit jaar voegen we zelfs een nieuwkomer toe aan het selecte groepje van acht, de Schipperskapel die met een verrassende programmering zijn neus aan het venster steekt. 

DE DRIE VRAGEN

1. Was het voorbije jaar een boeiend jaar voor uw organisatie?

2. Wat vond u met kop en schouders uitsteken in jullie programmering van het voorbije jaar?

3. Naar welk evenement uit het programma 2014 kijkt u met de meeste belangstelling uit?

Lies

Lies Coppens (Het Entrepot): ‘Een spetterend festival in de straten van Brugge’

*Een boeiend jaar met verschillende en uiteenlopende producties zoals de bijna- klassiekers als Vama Veche en het rockconcours Westttalent. Voorts: een hele leuke reeks TANK-edities, kunstige avonden waarop ons huis door jong talent overhoop wordt gehaald.  Ook THE WALL- edities waren fijn om naar te kijken, tot drie maal toe werd onze inkomhal en trappenhal telkens door een andere jonge kunstenaar aangepakt.   Onze ‘Videoke’ (lees: karaoke met flashy beelden geprojecteerd op de achtergrond) tijdens Vama Veche was een daverend succes. In het najaar waren er de uitverkochte feestjes in Factor.

*Doorslaggevend voor dit jaar was de groei van onze videowerking en de boodschap naar het publiek toe dat Villa Bota medialab een groeiend en succesvol initiatief is.  Naast een toenemende radiowerking is er een ook groepje enthousiaste videomedewerkers opgestaan, de Villa Bota Video Crew, die klaar zijn om hun dromen en wensen, in beelden om te zetten.

*In het kader en als sluitstuk van ons Europese project Villa Crossmedia organiseren we op 4 en 5 april 2014 het audiovisueel festival Are we here? , een festival op de kasseien en gevels van het Kraanplein, met werk van jong aanstormend audio- en videotalent uit Brugge en daarbuiten, in dialoog met gevestigde namen en mét de stad. Are we here? bevraagt de invloed van onze verschillende achtergronden versus onze eigen identiteit, en dat middels een expositie, screenings, guerilla events, urban gaming, workshops en een feestje.
2014 zullen we hopelijk in december ook kunnen afsluiten met een spetterend festival in de straten van Brugge, snode plannen waar we samen met onze vrienden van Brugge Plus al even mee bezig zijn.

Een vroege lente in Parazzar

Pak Yan Lau

Pak Yan Lau

Herinnert Prince er in zijn prachtlied aan dat “sometimes it snows in April”, in Parazzar manifesteert zich daarentegen het fenomeen van een vroegtijdige lente: onder de noemer ‘Spring-Impro-Jazz pakt men er op 16 februari immers uit met een heus Lentefestival.

Op de affiche uitsluitend jonge muzikanten voor wie improvisatie hun natuurlijke biotoop is en die dus werden geselecteerd omdat ze garant zullen staan voor intense en intrigerende concerten.

May One (Audrey Lauro altsax, Stale Liavik Solberg – drums):  Franse saxofoniste (onlangs nog in Parazzar met Bambeen Grey) in duo met Noorse slagwerker.

Pak Yan Lau (prepared piano): omschrijft haar muzikale interesse als gaande naar vrije improvisatie en sound/noise related music, met uitgesproken voorliefde voor vreemd klinkende objecten en zelfs een obsessie voor speeltuig en dito piano’s.

Linus (Ruben Machtelinckx – gitaar, Thomas Jillings – tenorsax): voeren middels hun  intense sound van  snaar- en blaasinstrument de  luisteraar mee op een trip vol eenvoud, puurheid en verlangen…

(Aanrader: ga even naar:  http://www.kwadratuur.be/audio/detail/linus_-_peterson/ )

Het uur waarop en de volgorde waarin deze 3 acts zullen optreden, ligt op het moment dat deze aankondiging vorm krijgt nog niet vast. Wel al zeker is een afsluitende jamsessie als kers op het lentegebak!  (PJG)

Zondag 16 februari om 16.00 uur – www.parazzar.be

 

Rondvraag bij de Brugse cultuurhuizen: optimisme troef (4)

 

‘Wie raakt een snaar in het nieuwe jaar?’ vroeg De Standaard zich onlangs af in haar cultureel jaaroverzicht, een vraag die we graag overnemen. We polsten de Brugse cultuurhuizen naar hun artistieke ‘hoogtepunt’ van het voorbije jaar en naar de toppers en verwachtingen voor 2014. Dit jaar voegen we zelfs een nieuwkomer toe aan het selecte groepje van acht, de Schipperskapel die met een verrassende programmering zijn neus aan het venster steekt. 

DE DRIE VRAGEN

1. Was het voorbije jaar een boeiend jaar voor uw organisatie?

2. Wat vond u met kop en schouders uitsteken in jullie programmering van het voorbije jaar?

3. Naar welk evenement uit het programma 2014 kijkt u met de meeste belangstelling uit?

veerle mans

  Veerle Mans (De Werf): ‘Een verkiezingsdebat over ‘cultuur’

1. De Werf kende in 2013 geen makkelijk jaar, omdat dit het eerste jaar was dat we het met minder subsidie moesten doen. We moesten een aantal ingrijpende beslissingen nemen, zoals de inkrimping van onze personeelsploeg. Daartegenover stond wel dat we weer veel enthousiasme en interesse mochten ontvangen van ons publiek. We appreciëren dat enorm want het houdt onze motor volop draaiende. We zijn momenteel een toekomstvisie voor De Werf aan het uittekenen.

2. Ik kijk naar onze parameter, het publiek: van hen konden we opvallend veel positieve reacties ontvangen voor 3 projecten: De première van Qui a peur de Regina Louf, een eigen productie in samenwerking met het Gentse theatergezelschap ‘het KIP’, voor het jazzconcert van het Lionel Beuvens Quartet en voor de avant-première van de straffe documentaire Thank God, it’s Friday van Jan Beddegenoodts, waar jazzartiest uit onze stal Nathan Daems muziek voor schreef.

3. Aan de start ervan hebben we twee eigen producties op het programma staan. Dat is De dood (in samenwerking met Tibaldus en andere Hoeren) en Becky Shaw (in samenwerking met het KIP). Verder kijken we uit naar het  kindertheaterfestival Jonge Snaken dat in de Krokusvakantie in het teken van ‘je dikste vriend’ staat. Ook, het concert van de Japanse pianiste Aki Takase, waar ze nog een aantal andere klassenbakken meebrengt. Eveneens, 18 mei waar we de burgers willen bewust maken van hun stemgedrag met de voorstelling Fight Night van Ontroerend Goed, net een week voor de verkiezingen. Hieraan koppelen we tevens een verkiezingsdebat waarbij we vooral ‘cultuur’ zullen uitlichten.’

Rondvraag bij de Brugse cultuurhuizen: optimisme troef

‘Wie raakt een snaar in het nieuwe jaar?’ vroeg De Standaard zich onlangs af in haar cultureel jaaroverzicht, een vraag die we graag overnemen. We polsten de Brugse cultuurhuizen naar hun artistieke ‘hoogtepunt’ van het voorbije jaar en naar de toppers en verwachtingen voor 2014. Dit jaar voegen we zelfs een nieuwkomer toe aan het selecte groepje van acht, de Schipperskapel die met een verrassende programmering zijn neus aan het venster steekt. 

DE DRIE VRAGEN

1. Was het voorbije jaar een boeiend jaar voor uw organisatie?

2. Wat vond u met kop en schouders uitsteken in jullie programmering van het voorbije jaar?

3. Naar welk evenement uit het programma 2014 kijkt u met de meeste belangstelling uit?

Jeroen Vanacker (Concertgebouw): Geheimtip, More Music!

jeroen

1. 2013 was het eerste jaar van een nieuw beleidsplan met verse ambities. De kunsteducatieve werking voor jong publiek werd sterk uitgebreid: we ontvingen meer dan 3500 kinderen in schoolverband voor open repetities, workshops, rondleidingen enz. Ook het vrij bezoek aan concerten werd bij die doelgroep extra gemotiveerd via het aanbod familievoorstellingen, de samenwerking met het Deeltijds Kunstonderwijs en de jonge reporters van de Soundcast. Ook de volwassenen kunnen trouwens nog steeds genieten van een uitgebreid educatief aanbod: uitschieter was de boeiende lecture-performance door Beethovenkenner Jan Caeyers met orkest en solist op scène!We willen ons daarnaast ook verder internationaal blijven profileren. In 2013 lag Frankrijk op de radar, met een editie van het gereputeerde Franse tijdschrift Classica over klassieke muziek in Brugge (met ook aandacht voor Anima Eterna Brugge en MAfestival) en een perslunch in Parijs waarop ik het Concertgebouw en de festivals December Dance en de Bach Academie kon voorstellen, in samenwerking met Toerisme Brugge.

2. Kiezen is verliezen. De meest recente revelatie was de onvergetelijke voorstelling Stones in her mouth van Lemi Ponifasio tijdens December Dance. Fascinerend hoe symbolen en rituelen van een volstrekt andere cultuur ons zo kunnen aangrijpen. Verder geniet ik nog na van het Lets Radio Koor met Jonathan Harvey. Het afsluitende werk met elektronica was ronduit verbluffend.

3. Met stip: het Budapest Festival. Beter kan je de meeslepende melodieën en volkse dansen van Dvorak niet horen. En dan zijn magistrale opera Rusalka met groot koor en solisten: niet te missen! En een geheimtip: het programma van MORE MUSIC is rond: wij selecteerden onder meer de bekende allround-kunstenaar Christian Marclay: een ronduit virtuoze collage van filmbeelden met spannende muziek: wat wil je nog meer?

Belgische première èn exclusief!

Avishai_-lIve_by_Ariel_Efron-1341240979

Ontegensprekelijk is het voor de jazzliefhebber een welkom geschenk dat in onze contreien steeds vaker ook enkele zondagen per maand wordt voorzien in een kwalitatief concertaanbod: Parazzar in Brugge, Vrijstaat O. in Oostende. Laatstgenoemde verwent op 16 februari met a very special treat, want ontvangt dan – in Belgische première èn bovendien voor een exclusief concert! – Avishai Cohen Triveni.

Trompettist Avishai Cohen (niet te verwarren met zijn hier te lande méér bekende bas spelende naamgenoot) is bij ons voorlopig nog een vrij goed bewaard geheim, in de VS daarentegen heeft hij zich reeds een stevige reputatie verworven. Voor de tweede cd die hij met Triveni opnam, won hij vorig jaar de “DownBeat Critics Poll for Rising Star” en The New York Times durfde het aan deze vergelijking te maken: “Like Davis he can make the trumpet a vehicle for uttering the most poignant human cries.” Binnenkort verschijnt een nieuw album, ongetwijfeld zal het publiek in Oostende ook enkele van die composities te horen krijgen. Cohen brengt als spelmakkers Nasheet Waits (drums) en Reinier Elizarde Ruano (bas) mee.

Na eerder al (o.a.) Nasheet Waits met zijn eigen kwartet, Lama Trio en Plaistow (straks in juli op de affiche van Gent Jazz), haalt programmatieverantwoordelijke Pieter Koten andermaal een méér dan te ontdekken buitenlandse act binnen. (PJG)

Zondag 16 februari om 17.00 uur – info en tickets: www.vrijstaat-o.be

 

Rondvraag bij de Brugse cultuurhuizen: optimisme troef

‘Wie raakt een snaar in het nieuwe jaar?’ vroeg De Standaard zich onlangs af in haar cultureel jaaroverzicht, een vraag die we graag overnemen. We polsten de Brugse cultuurhuizen naar hun artistieke ‘hoogtepunt’ van het voorbije jaar en naar de toppers en verwachtingen voor 2014. Dit jaar voegen we zelfs een nieuwkomer toe aan het selecte groepje van acht, de Schipperskapel die met een verrassende programmering zijn neus aan het venster steekt.

1. Was het voorbije jaar een boeiend jaar voor uw organisatie?

2. Wat vond u met kop en schouders uitsteken in jullie programmering van het voorbije jaar?

3. Naar welk evenement uit het programma 2014 kijkt u met de meeste belangstelling uit?

PeterMonbailleu2014

 

Peter Monbailleu ‘fier’ over zijn Schipperskapel

Vorig jaar startte Peter Monbailleu een ambitieus project in de voormalige Schippersschool langs de Komvest.

*2013 was een bewogen jaar. In maart ging het project in de Schipperskapel eindelijk van start, na een half jaar voorbereidingswerkzaamheden. Ik ben er trots op dat we op korte tijd toch een (bescheiden) rol zijn kunnen gaan spelen in het Brugse culturele landschap. Gewoon dat feit op zich is voor mij al een hoogtepunt van het jaar. En ja, natuurlijk ben ik er trots op dat we het jaar geëindigd zijn met 3 Belgische premières. De Italiaanse Anna Di Prospero staat helemaal bovenaan mijn eigen lijstje.  2013 was voor (het organiserende) Shakalaka! ook het jaar waarin ook weer enkele concerten in Brugge op de kalender stonden. Mijn conclusie van die projecten (Sharon Corr en Anúna) is dat er wel degelijk een publiek is voor dit soort concerten, maar dat het nu stukken moeilijker is om dat publiek te bereiken. Wat mij van collega’s op cultureel vlak dit jaar zal bijblijven is de fantastische afsluiter van December Dance met Ultima Vez: oerkracht, beklijving, fascinatie. Op zo’n moment vergeet je de hele heisa rond subsidies en culturele prijzen. Dit was “iets” dat bij alle aanwezigen nog lang zal nazinderen.

*2014 start alvast met heel veel fotografie. Met Jelle Van Hulle en Pascale Dobbelaere gaan we exposeren in Moskou. In Brugge zie ik heel erg uit naar de expo van Carmen De Vos in april.

 

Rondvraag bij de Brugse cultuurhuizen: optimisme troef

‘Wie raakt een snaar in het nieuwe jaar?’ vroeg De Standaard zich onlangs af in haar cultureel jaaroverzicht, een vraag die we graag overnemen. We polsten de Brugse cultuurhuizen naar hun artistieke ‘hoogtepunt’ van het voorbije jaar en naar de toppers en verwachtingen voor 2014. Dit jaar voegen we zelfs een nieuwkomer toe aan het selecte groepje van acht, de Schipperskapel die met een verrassende programmering zijn neus aan het venster steekt. Vandaag beginnen we met Muziekcentrum Cactus.

1. Was het voorbije jaar een boeiend jaar voor uw organisatie?

2. Wat vond u met kop en schouders uitsteken in jullie programmering van het voorbije jaar?

3. Naar welk evenement uit het programma 2014 kijkt u met de meeste belangstelling uit?

 

Patrick Keersebilck, Muziekcentrum Cactus: ‘Komt de nieuwe Cactusclub?

naamloos

*Boeiend? Eerder spannend met o.a. de ook in dat jaar aanhoudende vraag komt die nieuwe Cactus Club er nu eindelijk? We hopen dat de eindmeet in dit aanslepend dossier nu eindelijk in zicht is en dat we met de realisatie van dit project Brugge verder kunnen verankeren als stad waar ook niet-klassieke muziek een duidelijke plaats heeft/krijgt

*Beste optredens van 2013? Bovenaan dEUS, Thurston Moore en Beach House op Cactusfestival. Voorts de optredens van Patti Smith en Steve Earle (beiden Concertgebouw), Bombino en Olafur Arnalds  in Cactus Club.

*Momenteel in de eerste plaats de tweede editie van More Music! (16-19/04 – Concertgebouw Brugge) met performances van o.a. Mount Kimbie, Madensuyu, Christian Markley & Maze, John ‘Kameel’ Farah, Douglas Dare. Voorts hier binnen op 18.04 ook de live première van de nieuwe cd van Amatorski en het ‘A Track’– totaalproject met Spookhuisje, die voor de gelegenheid een 15-tal vrienden, die in verschillende kunstendisciplines bezig zijn, naar Brugge haalt.

%d bloggers liken dit: