Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Rondvraag bij de Brugse cultuurhuizen: optimisme troef

‘Wie raakt een snaar in het nieuwe jaar?’ vroeg De Standaard zich onlangs af in haar cultureel jaaroverzicht, een vraag die we graag overnemen. We polsten de Brugse cultuurhuizen naar hun artistieke ‘hoogtepunt’ van het voorbije jaar en naar de toppers en verwachtingen voor 2014. Dit jaar voegen we zelfs een nieuwkomer toe aan het selecte groepje van acht, de Schipperskapel die met een verrassende programmering zijn neus aan het venster steekt. 

DE DRIE VRAGEN

1. Was het voorbije jaar een boeiend jaar voor uw organisatie?

2. Wat vond u met kop en schouders uitsteken in jullie programmering van het voorbije jaar?

3. Naar welk evenement uit het programma 2014 kijkt u met de meeste belangstelling uit?

Jeroen Vanacker (Concertgebouw): Geheimtip, More Music!

jeroen

1. 2013 was het eerste jaar van een nieuw beleidsplan met verse ambities. De kunsteducatieve werking voor jong publiek werd sterk uitgebreid: we ontvingen meer dan 3500 kinderen in schoolverband voor open repetities, workshops, rondleidingen enz. Ook het vrij bezoek aan concerten werd bij die doelgroep extra gemotiveerd via het aanbod familievoorstellingen, de samenwerking met het Deeltijds Kunstonderwijs en de jonge reporters van de Soundcast. Ook de volwassenen kunnen trouwens nog steeds genieten van een uitgebreid educatief aanbod: uitschieter was de boeiende lecture-performance door Beethovenkenner Jan Caeyers met orkest en solist op scène!We willen ons daarnaast ook verder internationaal blijven profileren. In 2013 lag Frankrijk op de radar, met een editie van het gereputeerde Franse tijdschrift Classica over klassieke muziek in Brugge (met ook aandacht voor Anima Eterna Brugge en MAfestival) en een perslunch in Parijs waarop ik het Concertgebouw en de festivals December Dance en de Bach Academie kon voorstellen, in samenwerking met Toerisme Brugge.

2. Kiezen is verliezen. De meest recente revelatie was de onvergetelijke voorstelling Stones in her mouth van Lemi Ponifasio tijdens December Dance. Fascinerend hoe symbolen en rituelen van een volstrekt andere cultuur ons zo kunnen aangrijpen. Verder geniet ik nog na van het Lets Radio Koor met Jonathan Harvey. Het afsluitende werk met elektronica was ronduit verbluffend.

3. Met stip: het Budapest Festival. Beter kan je de meeslepende melodieën en volkse dansen van Dvorak niet horen. En dan zijn magistrale opera Rusalka met groot koor en solisten: niet te missen! En een geheimtip: het programma van MORE MUSIC is rond: wij selecteerden onder meer de bekende allround-kunstenaar Christian Marclay: een ronduit virtuoze collage van filmbeelden met spannende muziek: wat wil je nog meer?

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: