Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Brugge mag de rol niet lossen

cover_Exit228

Burgemeester Renaat Landuyt haalde er de nationale perskolommen mee: Brugge mag alleen nog op tv als de kwaliteit verzekerd is. Een terechte en hoogdringende waarschuwing. Brugge mag dan een provinciehoofdstad heten, vooral op cultureel gebied scheert het hoge toppen en die rol mag het niet lossen. Daarom hier het gehele plaatje waarmee het zich de voorbije jaren op een hoger schavot heeft gehesen.

In de voorste linies strijden de Musea en het Concertgebouw. De Vlaamse Primitieven  lokken wereldwijd en de uitbreiding van het Groeningemuseum en de renovatie van Gruuthuse  zijn daarom absoluut prioritair. Het Concertgebouw is een ander succesverhaal dat zowel door de Vlaamse Overheid als door de Stad (financieel) naar waarde wordt geschat. Met troeven als December Dance, de Bach Academie en de Soundfactory zetten ze bakens uit die door een trouw publiek worden gehonoreerd. Daarnaast strijden twee gereputeerde orkesten, Anima Eterna Brugge en het Symfonieorkest om de lokale eer, zij het met verschillende wapens. De verweving met het jaarlijkse MAfestival verrijkt beide partners.

In een andere rang spelen de meeste Brugse culturele partners.  Het Cultuurcentrum viert binnenkort twintig jaar verblijf in de hoogste klasse dankzij een fors aanbod toneel, veel dans en beeldende kunst dat meer aandacht verdient. De Werf kreeg de voorbije jaren enkele opdoffers te verwerken, maar houdt stand met eigen producties toneel, een hoog gewaardeerd aanbod jazz en een specifiek aanbod voor kinderen. Cactus, op wacht voor een eigen zaal,  en Het Entrepot  profileren zich steeds sterker als peiler van pop- en jongerencultuur.  Cinema Lumière blijft dan weer een geweldige troefkaart voor de filmliefhebber, maar wacht ongeduldig op de hoogdringende renovatie van een gammel gebouw. Vergeten we evenmin de Biekorf, vandaag zoveel meer dan grasduinen en snuisteren in boeken, actief op het vlak van boekvoorstellingen, voordrachten, voorleesbeurten en een leesclub. Erfgoedcel en tapisplein vonden mekaar in een ambitieus project rond creatieve handenarbeid in de stad. Handmade in Bruges startte met veel toeters en bellen, maar het is nu wachten op het vervolg en een passende huisvesting.  Brugge Plus, de overgebleven nestwarmte van Brugge 2002, zit stevig in het zadel, zij het met enkele nieuwe accenten. De gevreesde kaalslag bleef uit. De Dienst Cultuur tenslotte vult de leemtes in.

Conclusie? Met dit rijke aanbod (en we vergeten nu nog een aantal boeiende privé-initiatieven als het recent opgerichte Schipperskapel, fotogalerij Eye Spy, Concert Event, Comedy Shows e.a.…)  wordt Brugge wellicht niet de slimste gemeente, maar zeker een van de boeiendste. (LF)

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: