Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Voor wie van pop en rock (in zaal) houdt

P_Keirsbilck

Patrick Keirsebilck (Cactus)

 

Het voorbije Cactusfestival kijkt, met 23.000 toeschouwers, terug op een van de beste edities van de voorbije jaren. De affiche stond als een huis, de organisatie (met 500 vrijwilligers!) was rimpelloos, het zomerweer deed de rest. Bovendien kwamen politici hun steun betuigen aan de bouwplannen voor een Cactusclub op het aan het Minnewaterpark aangrenzende Kanaaleiland.

Voor wie van data houdt: Muziekcentrum Cactus en het bijbehorende festival  zorgen reeds meer dan dertig jaar voor pop- en rockvertier in deze stad. Sinds 3 november 1972, de opening van het Cactuscafé op het Sint-Amandspleintje, is een gigantische weg afgelegd: van small is beautiful (een gratis festivalletje op het pleintje voor de deur) tot de huidige affiche met Deus als afsluiter. In die tijdspanne verhuisde Cactus, meer dan haar lief was, naar diverse locaties in de binnenstad. Het meest aantrekkelijk was de periode  ‘Sint-Jacobsstraat’ , steunend op twee peilers: het Cactuscafé in wat nu De Republiek is en de Cactusclub in dezelfde straat, in een voormalige autogarage. Brugge was toen niet het Mekka van de pop, maar in de kelder van de Club meldden zich grote namen als Nick Lowe, Eliott Murphy, Steve Earle en andere Novastars.

Toch bleef de roep naar een grote(re) zaal voor pop en rock weerklinken, een ambitieus project dat in het cultuurjaar 2002  onverwacht  werd gerealiseerd met de bouw van de Magdalenazaal (MAZ) in Sint-Andries. Deze interessante locatie is echter ook de thuishaven van het Cultuurcentrum en andere spelers, waardoor de hoge bezettingsgraad vooral voor Cactus een probleem is.  Zo kunnen interessante last minute aanbiedingen niet altijd ingevuld  worden of moet worden uitgeweken naar het Concertgebouw.

Vanuit die vaststelling groeide de vraag naar een eigen huis, een clubgebouw met zelfstandige café-exploitatie en een podium voor clubconcerten, dat moest verrijzen op de gronden achter de MAZ. Het vorige stadsbestuur steunde het project  en de Vlaamse Regering parkeerde alvast een subsidie van 1,1 miljoen euro voor de bouw.  Wat daarop volgde klinkt Vlaanderen vertrouwd in de oren: buren trekken naar de Raad van State en het dossier schuift op de lange baan, opdracht volbracht. Het vorige stadsbestuur en Cactus besloten toen om het zekere voor het onzekere te nemen en kwamen uit bij de alternatieve piste Kanaaleiland,  een voorstel dat door het huidige stadsbestuur in haar recente Beleidsnota werd overgenomen.

Of de nieuwbouw Cactusclub hiermee al in de steigers staat is nog twijfelachtig, zo waarschuwt Patrick Keersebilck van Cactus: ‘Het komt het er op aan om op korte termijn concrete voortgang te maken in dit dossier. Hiervoor ligt de sleutel voor de volgende fase bij de stad. Dit is niet alleen nodig om de toegezegde subsidies definitief veilig te stellen, maar ook om de positie van Brugge als concertstad voor pop en rock naar de toekomst toe verder  te garanderen en te verbeteren’.

Volgend jaar is het bovendien hét verkiezingsjaar en de vrees is terecht dat de (geparkeerde) Vlaamse subsidie voor de Cactusclub wel eens zou kunnen verhuizen naar andere dossiers (in andere steden) die meer concreet uitgewerkt zijn. Het initiatief is nu aan het Brugse stadsbestuur dat voor een doorbraak kan zorgen in dit reeds lang aanslepend dossier.   (LF)

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: