Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: april 2013

Bruggeling Roland Willemyns publiceert biografie van het Nederlands bij Oxford University Press

 Willemeyns

Roland Willemyns is Emeritus hoogleraar Nederlandse Taalkunde aan de Vrije Universiteit van Brussel. Hij verdiende zijn sporen en reputatie met colleges en seminaries over historische taalkunde, sociolinguïstiek, Middelnederlands en de Geschiedenis van het Nederlands. Willemyns heeft 250 publicaties in binnen- en buitenland op zijn naam staan.

Daar is zopas de 251ste publicatie bij gekomen. En wat voor één: Oxford University Press bracht Dutch. Biography of a Language net wereldwijd op de markt. Het gaat hier om het eerste en enige in het Engels geschreven boek over de geschiedenis en de huidige ontwikkeling van het Nederlands. Dit boek is uiteraard geen Tiny op de Boerderij, maar toch schrijft Willemyns voor een breed, geïnteresseerd publiek.

Het eerste deel van het boek belicht de historische ontwikkeling van het Nederlands. In het tweede deel komen geografische spreiding en sociale variatie aan bod. Boeiend (en ongetwijfeld voor veel lezers ongekend) is de uitvoerige uiteenzetting over Colonial Dutch. Uiteraard hoort daar het Afrikaans bij, maar ook de stukken over de invloed en het gebruik van het Nederlands in Suriname, De Antillen, Indonesië, de USA en andere landen zijn bijzonder verrassend. Voorts gaat Willemyns uitgebreid in op taalcontact en taalconflict. In het afsluitende hoofdstuk gaat de professor emeritus dieper in op de toekomst van het Nederlands en de eventuele impact van ‘nieuwe’ variëteiten als Poldernederlands en Verkavelingsvlaams.

R. Willemyns, Dutch. Biography of a Language, Oxford University Press, 2013, 312 pp. Te verkrijgen via www.amazon.com en later dit jaar ook in de betere boekhandel. Het boek wordt officieel voorgesteld op 22 mei om 20.00 uur in de Koninklijke Academie, Koningstraat 18, 9000 Gent. Voor inschrijving: secretariat@kantl.be

(TS)

Musea Brugge zoekt mooiste afscheidslied

Hitspot

Steven Van Havere, Ilse Van Damme en Piet Goddaer

Nog tot 19 mei kunnen songwriters/componisten (vanaf 16 jaar) deelnemen aan de wedstrijd Hitspot, een samenwerkingsverband tussen Metronoom, vi.be, Sabam en Knack Focus. Het nummer moet als thema ‘Afscheid’ bevatten.

In de 14de eeuw inspireerde dit thema al de auteur van het Egidiuslied, want deze parel uit de Middelnederlandse literatuur is hét bekendste lied uit het Gruuthusehandschrift.

‘Zo’n songwriterwedstrijd heeft alle bestaansrecht, want het is zeer belangrijk om als artiest opgemerkt te worden. Als je als artiest bij Idool, The Voice of Humo’s Rock Rally uit de boot valt, kun je bijna nergens nog aankloppen. Bij Hitspot krijg je een uitgelezen kans om je in de kijker te spelen. De wedstrijd is geen regionaal gegeven, want ook mensen van buiten Brugge kunnen hieraan deelnemen. Op die manier krijgen we een toffe vijver om in te vissen’, zegt Steven Van Havere van muziekschool Metronoom (Sint-Andries).Wie inspiratie heeft en zijn kans wil wagen, moet rekening houden met bepaalde voorwaarden. Het thema is ‘afscheid’. Het nummer moet uitgevoerd worden met een minimalistische begeleiding van stem, gitaar of piano. ‘De bedoeling hiervan is om de ruwe parel te ontdekken’, zegt Van Havere.

‘De ingezonden liedjes worden door een deskundige jury beoordeeld’,verduidelijkt Ilse Van Damme van Musea Brugge. ‘Er gebeurt eerst een preselectie van 10 finalisten. De geselecteerde nummers zullen bekendgemaakt worden op 3 juni. De jury zal vervolgens een van hen aanduiden als winnaar. De publieke bekendmaking van de winnaar van de Juryprijs gebeurt op 19 juni. Het publiek zal de finalisten online kunnen beluisteren en zijn stem kunnen uitbrengen op een favoriet. De artiest met de meeste stemmen wint de Knack Focus Publieksprijs en een cursus songwriting bij Metronoom.

Opmerkelijk: wie ‘Hitspot’ wint, krijgt geen geldprijs, maar een professionele productie (preproductie, opname, mix en mastering) en dit onder begeleiding van Piet Goddae alias Ozark Henry.

Steven: ‘Piet laat zich hiervoor bijstaan door topsessiemuzikanten en -technici. Zo zal het winnende nummer afgemixt worden door Tim Bran, een Brits muzikaal genie die eerder al mixte voor La Roux, London Grammar, Kylie Minogue, The Verve en vele anderen. Tot slot wordt het nummer naar radio gebracht op (promotionele) single. De auteur/componist van het nummer behoudt alle rechten van zijn creatie.’ (ADC)

Info: www.hitspot.be

Delphine Lecompte bevestigt met Schachten en Amuletten

 foto Delphine Lecompte

 

De Brugse dichteres Delphine Lecompte heeft zich in korte tijd opgewerkt tot een van de meest originele stemmen in Nederlandstalig poëzieland. Als uitzondering op de regel die wil dat Vlaamse dichters hun gedichten niet aan de straatstenen kwijt kunnen, is er de timide Lecompte met 1.500 verkochte exemplaren van haar vorige bundel ‘Blinde Gedichten’.’Schachten en Amuletten’, haar nieuwste werk en meteen goed voor 1.000 exemplaren eerste druk, is een lijvige bundel geworden met andermaal snedige verhaaltjes verpakt als poëzie in een losse vorm. Als rode draad zijn er de vertrouwde figuren als haar heel veel oudere partner, de vaak belaagde moeder en de vader die vandaag ‘trots’ is op zijn problematische dochter. Lecomptes stijl wordt vaak herleid tot ‘gemakkelijk’, maar is zeker geen vrijblijvend geraaskal, geen opeenstapeling van beelden, geen écriture automatique, zoals boze kritiek soms beweert.  Lecompte werkt hard aan haar gedichten, het resultaat van een ochtendlijk ritueel waarbij ze van 8 tot  13uur, aan de keukentafel gezeten, als een monnik boort naar het diepere begrijpen van het leven van alledag. De aanzet is vaak triviaal, de rest allesbehalve. Daardoor is deze bundel beduidend sterker dan haar vorige ‘Blinde Gedichten’: meer diepgang, meer genade, meer liefde en ontroering.  Lecompte is iemand die noodgedwongen in de rand van de maatschappij functioneert, daar niet mee koketteert, maar er inspiratie en sublimatie in vindt. (LF)

Info: Schachten en Amuletten, Delphine Lecompte, uitg. De Bezige Bij , Antwerpen. 

Mis de B.O.A.T. niet!

13-04-2013_BOAT_Kristel Merckx

(foto Kristel Merckx)

Wie zich de moeite getroost de website van Teun Verbruggen aan te klikken, wordt vrij snel geïntrigeerd door de vraag waar deze drummer niet alleen de tijd, maar vooral de energie haalt voor alle projecten waar hij hetzij als frontman, hetzij in de rol van sideman bij is betrokken. Na passages in De Werf eerder dit seizoen met o.a. Too Noisy Fish – wie er bij was, herinnert zich ongetwijfeld de existentiële probleemstelling: “een Napoleon, of een Curly Wurly, wa goa ’t zien?” – en Bruno Vansina Quartet, zit hij op zaterdag 13 april alweer achter het drumstel op dat podium, dit keer met een gezelschap dat onder de naam The B.O.A.T. opereert. Dit “Bureau Of Atomic Tourism” telt in de rangen nog bekende gezichten: Jozef Dumoulin (Fender Rhodes) en Marc Ducret (gitaar) bezorgden de Werfbedevaarders recent nog vreugde tijdens optredens van resp. Octurn en Mâäk. Met verder als blazers 2 grote namen uit de New Yorkse jazzscene (Nate Wooley en Andrew D’Angelo) en met Jasper Stadhouders op elektrische bas presenteert het sextet straks zijn eerste CD. (PJG)

Praktisch: zaterdag 13 april – 20.30. uur – info en tickets via www.dewerf.be

Noord-Korea op MOOOV

foto_anurag

Uniek: Belgische cineaste Anja Daelemans krijgt toegang tot Noord-Korea en maakt met ‘Comrade Kim Goes Flying’  de eerste door Westers kapitaal gefinancierde film.

Zeggen dat ‘Comrade Kim Goes Flying’ een originele film is, is dus een understatement. Daelemans en haar ploeg hebben uiteindelijk 6 jaar op dit project gezwoegd. In wat wellicht de meest hermetisch gesloten dictatuur  ter wereld is, diende Daelemans zich aan zeer strenge overheidsregels te houden. Haar doen en laten werd constant gevolgd door agenten.

Het zal u dan ook niet verbazen dat Comrade Kim Goes Flying’ een idyllische romantische komedie geworden is  die zich afspeelt in een Utopia waar alles kleurrijk is en alles mogelijk is. De protagonist is het naïeve meisje Kim. Ze werkt in een steenkoolmijn, maar  reist -tegen de wil van haar vader in- af naar de grootstad. Ze bezoekt er een circus en raakt er in de ban van de trapeze-artiesten. Wat volgt is een  komische love story, gefilmd in de stijl van de jaren ’50. Toch is Daelemans’ stijl niet gratuit: op een subtiele wijze steekt ze de draak met de dromerige en grootste propagandafilms van de Noord-Koreaanse overheid.

‘Deze film geeft je een unheimlich gevoel’, aldus Keereman.  ‘Het is een humoristische film waarbij je na afloop met een goed gevoel de zaal verlaat. Maar als je weet, zoals onlangs nog bleek uit de beelden van de gigantische strafkampen die Google Earth vrijgaf, dat in Noord-Korea de totale en bijzonder wrede onderdrukking heerst, dan is het goede gevoel dat je krijgt een schizofrene ervaring.’ Wat ondergetekende betreft, een absolute aanrader dus! (Tijs Synaeve)

 

Noël Van Oyen & Friends in de Stadsschouwburg op 25 april

 

EDM_0790

Noël Van Oyen (foto EDM)

 

Ode aan de ‘witten’ van de Brugse rock

 Wie de woorden ‘Brugse rock’ en ‘peetvader’ in één zin wil gebruiken, komt onvermijdelijk bij Noël Van Oyen (°1952) terecht. Al meer dan 40 jaar (!) lang is deze éminence grise een boegbeeld van de Brugse muziekcultuur en als het van hem afhangt, plakt hij er nog eens gerust 40 jaar bij. In de Foyer van de Stadsschouwburg mag hij op donderdag 25 april de avond inkleuren en op dinsdag 1 mei geeft hij in het Astridpark kleur aan de affiche van de jaarlijkse Red Rock Rally.

 EXit: Het is voor jou wellicht een eer om in de Stadsschouwburg te mogen spelen, maar aan de andere kant ben je ook de belichaming van de Brugse rock?

Van Oyen: ‘Ik was aangenaam verrast toen de uitnodiging in de bus viel. Ik ben in 1971 met muziek begonnen en we zijn nu 2013 en nog altijd ben ik niet te stoppen. Integendeel! Met mijn eerste groep St.James (Infirmary) en Ivy & The Teachers verwierven we nationale bekendheid, maar eigenlijk ben ik altijd redelijk regionaal bezig gebleven…. ook niet rond de kerktoren, maar bijna altijd in de buurt van Brugge, Gent, Kortrijk, Oostende en Knokke.’

 EXit: Je hebt toch een mooi curriculum vitae bij elkaar gespeeld?

Van Oyen: ‘Ik blik tevreden terug op al die jaren, hoor. We hebben eind de jaren ’70 een boom gekend met ST. James (Infirmary): in 1977 hebben we het festival Woodland geopend, de eerste editie van Rock Torhout/Werchter. En dit dankzij John Cale. Cale was geboekt om het festival af te sluiten, maar had zijn kat gestuurd. Het programma moest opschuiven en er kwam een plaatsje vrij. Aangezien organisator Noël Steen een goed contact had met Alex Erauw – ze hadden samengespeeld in de groep Pluto – kwam hij bij ons terecht. In datzelfde jaar hebben we dan ook nog op Jazz Bilzen gespeeld met Elvis Costello & The Clash en een concours gewonnen in Oostende voor Once More (later Luna Twist). We toerden met AC/DC en deelden het podium met onder meer Van Halen, Herman Brood, Machiavel, Gruppo Sportivo, Jess Roden, Kayak, Tjens Couter, Raymond Van het Groenewoud…en later met Golden Earring, The Sound, Kevin Coyne…’

EXit: Ook je discografie is niet onaardig…

Van Oyen: ‘Ook hierover ben ik tevreden: twee lp’s, zeven full cd’s, 13 singles, bijdragen op acht verzamelingen en daarbij nog een tiental clips….trouwens veel van die opnames heb ik te danken aan Nico Mertens (Parsifal). Tijdens mijn lange staat van dienst heb ik ook in heel wat groepen opgericht: St James (Infirmary), Ivy & The Teachers, Sprouts Utd, Pico Bello, Babytalk, Split Window, Skov, Dev Rabbit en Vikings On Bicycles.’

EXit: Hoe pak je de avond van 25 april aan?

Van Oyen: ‘Dat wordt een boeiende muzikale vriendenavond. Ik zal wellicht niet genoeg hebben aan twee uur… Momenteel heb ik al een lijst samengesteld waarop 22 namen prijken. Niet te doen, man. En er komen nog steeds musicerende vrienden bij, al zal ik misschien wel enkele mensen moeten ontgoochelen. Wie er wel bij zal zijn? Henk Vanhee, Jan Devos, Jan Vanacker, Geeraard Degroote, Gino Claeys, Chris en Sam Claeys… en nog een pak surprise-acts. Aangezien het niet alleen strikt gitaristen zijn, zou ik die avond verschillende superbands kunnen samenstellen.’

 EXit: Hoe vertaalt zich dat in songs?

Van Oyen: ‘Wel, ik begin met mijn roots en dat is blues. Dan schakel ik over naar The Beatles, stop ik er wat new wave in…’

 EXit: Je plakboek van Led Zeppelin niet vergeten, hé!

Van Oyen: ‘Je brengt me op ideeën! Ik zal de set chronologisch opbouwen, samen met mijn gastmuzikanten. Het grootste gedeelte van deel 1 zal trouwens covers bevatten.’

 EXit: Wat reserveer je voor deel twee?

Van Oyen: ‘Sinds maart 2010 ben ik bezig aan een nieuw project onder de naam Vikings On Bicycles. Dat zijn mijn eigen songs vertolkt door diverse muzikanten zoals Henk Vanhee (Cowboys & Aliens), Jan Van Acker (Transcoder), Peggy Slingeneyer en nog vele andere klassebakken. Samen met Philippe Lefief (Bear Cave studio) en met medewerking van Serge Feys (toetsenist Arno) breng ik binnenkort studiowerk uit.’

EXit: Niet alleen 25 april staat met stip in de agenda genoteerd, ook 1 mei is een belangrijke dag in het leven van Noël Van Oyen.

Van Oyen: ‘Klopt, want dan staat de jaarlijkse Red Rock Rally op het menu. Ik doe al 15 jaar de programmatie van dit muziekfestival. De eerste drie edities waren nog zonder mijn inbreng. Toen ik begon met de programmatie, heb ik direct Gorki geboekt. De toon was gezet en we hebben op dat elan kunnen voortwerken: vroeger sloten twee grotere groepen de avond af, nu komen we al uit op vijf bands… Het Astridpark is een zeer goede locatie voor ons en na al die jaren staat het evenement eigenlijk op zijn eigen benen .Als het weer treffelijk is, dan zakken gemakkelijk 5 à 6.000 mensen naar het park af.’ (ANTOINE DE CLERCK)

 

Info: www.ccbrugge.be en www.redrockrally.be

 

Arabische Lente op MOOOV filmfestival

foto_anurag

Begin 2013 veranderde Cinema Novo in het MOOOV filmfestival, na een de facto fusie met het Turnhoutse Open Doek Festival. Vele fans en sympathisanten van Cinema Novo hielden de adem in. Meer dan 25 jaar lang was Cinema Novo een vaste waarde, geliefd omwille van zijn eigenzinnigheid, gezelligheid en de kwalitatief hoogstaande filmprogrammatie. EXit had een gesprek met Pieter Keereman, drijvende kracht achter het filmluik en Sophie Binard, coördinator van het Brugse luik van MOOOV.

EXit: En, zijn jullie het al gewoon om over MOOOV te spreken? Of ligt Cinema Novo nog te vers in het geheugen?

Sophie Binard: ‘De overgang is eigenlijk vlot verlopen. Cinema Novo en Open Doek visten in dezelfde vijver. Het was dus een verstandige zet om de krachten te bundelen en samen met  Turnhout te kiezen voor MOOOV en de ondertitel ‘films met zicht op de wereld’Ons doel is immers altijd geweest om films van over de hele wereld naar België brengen. Cinema Novo trok steevast publiek vanuit heel Vlaanderen en zelf daarbuiten. Door samen te werken kunnen we kwaliteitsvolle wereldcinema nog veel beter promoten.’

EXit: Het thema is dit jaar de Arabische Film. Met de Arabische Lente van drie jaar geleden nog vers in het achterhoofd is dit wellicht een logische keuze?

Pieter Keereman: ‘De Arabische Lente is ondertussen in veel van die landen helaas een Arabische herfst geworden. Denk maar aan landen als Egypte of Tunesië, waar radicalisering in plaats van democratisering het voorlopige resultaat is. Maar inderdaad, de omwentelingen in Sub-Saharisch Afrika en het Midden-Oosten hebben heel wat creativiteit gevoed, men spreekt zelfs van een Arabische golf. Het aantal filmopleidingen in die landen is de laatste jaren substantieel toegenomen. Daar beginnen we nu de vruchten van te plukken.’

EXit: Zijn er films die rechtstreeks de volksopstanden in beeld brengen?

Keereman: ‘Het is vaak nog te link voor regisseurs om het thema onverbloemd aan te snijden. De problematiek is wel sluimerend in de kantlijn of op de achtergrond aanwezig. Ik denk aan de  film ‘After the Battle’ van de Egyptische regisseur Yousry Nasrallah. Op het eerste zicht gaat het om een klassiek liefdesdrama tussen een man en een vrouw uit twee families die tot verschillende klassen behoren. De reden van het drama is echter het afgenomen toerisme in Egypte door de politieke omwenteling. Precies die achtergrond laat zien hoe twee werelden, de oude van het Mubarak-regime en de nieuwe wereld,  met elkaar botsen.’

EXit: MOOOV kiest voor het Palestijns-Israëlische drama ‘The Attack’ als openingsfilm. Zit daar een statement achter?

Keereman en Binard: ‘Aangezien we een geëngageerd filmfestival zijn, betekent dat ook dat we politiek gevoelige thema’s moeten durven brengen. ‘The Attack’ van Ziad Doueiri is zo’n film. Het is zeker geen luchthartige kostuumfilm geworden. Dit verhaal over een chirurg uit Tel Aviv die zijn vrouw verloor in een zelfmoordaanslag blijft lang nazinderen. Maar de verrassende wendingen brengen je gegarandeerd naar het puntje van je stoel: de ontdekkingen die de chirurg doet na de dood van zijn vrouw, verplichten de kijker om het zwart-wit denken te verlaten.’

EXit: Ik wil het niet meer te veel over Cinema Novo hebben, maar zijn de klassieke festivalelementen gebleven?

Binard en Keereman: ‘Uiteraard! We blijven onze competitie behouden. Dit jaar doen er 10 quasi allemaal in België onuitgegeven films mee. De films worden beoordeeld door een professionele jury waarin onder andere actrice Lien Van de Kelder en de Antwerpse documentairemaker Bülent Öztürk zetelen. Daarnaast  heeft MOOOV geopteerd voor een nieuwe indeling van het festivalprogramma. Dit zal de bezoeker helpen bij het maken van zijn of haar filmkeuze. Er zijn naast de competitie nog vier onderdelen in het programma: met KIDZ/FAMILY brengen we films voor -12-jarigen, allemaal voorzien van Nederlandstalige ondertiteling of ingesproken. STORIES garandeert dan weer films die omwille van hun verhaal of thematiek hun plaats verdienen op het festival en voor een breed publiek toegankelijk zijn. Wil je iets experimenteels of onverwachts, kies dan zeker iets uit de reeks DISCOVERIES. De laatste jaren zijn we steeds meer aandacht gaan besteden aan boeiende en pakkende documentaires, daarom de categorie DOCZ: films die het engagement van MOOOV ten aanzien van de wijde wereld benadrukken. Sociale, mondiale en ecologische thema’s. Voor elk wat wils dus.’

TIJS SYNAEVE

Info: MOOOV filmfestival Brugge, van 17/4 tot 29/4. Tickets vanaf 1 april online te koop. Wie online reserveert, betaalt 6,5 euro. Gewone tickets, vanaf 15/4 te koop in Cinema Liberty, kosten 7,5 euro.  www.mooov.be

Weldadige STORM! verfriste Oostende

 Lander @ Jens

Met een uitdagende slagzin als “the next thing in jazz”, een (alvast op papier) zeer aantrekkelijk ogend muziekaanbod en het gegeven van De Grote Post als locatie, kon het niet anders als lokte de eerste editie van het jazzfestival STORM! behoorlijk wat verwachtingen uit. De equipe van Vrijstaat O. is er met glans in geslaagd de ambities waar te maken. Wellicht is de piste om te werken met 2 jonge gastcuratoren – drummers Jens Bouttery en Lander Gyselinck – die de vrije hand kregen in de samenstelling van de affiches voor de kleine zaal, hier niet vreemd aan: daardoor slaagde men er in ook nogal wat “jongere bezoekers” naar het festival te lokken, een leeftijdscategorie die jazzoptredens helaas meestal aan zich voorbij laat gaan.

De programmatie was zo opgebouwd dat de muzikale veelvraat elke avond alle 6 concerten – 3 in de grote zaal, 3 in de kleine – kon bijwonen. Theorie was dat, zo bleek al snel op vrijdagavond: het strakke tijdschema liet tussendoor weinig ruimte voor een langere (adem-/drank-/eet-/plas-)pauze; wie toch elk optreden betrachtte te halen moest zich dus noodgedwongen vernederen tot minstens een vorm van snelwandelen. Ondergetekende die sinds zijn collegejaren past voor elke vorm van sportbeoefening, zette zich uit zelfrespect dan maar over het besef heen dat kiezen verliezen heet te zijn.

Brussels Youth Jazz Orchestra mocht op vrijdagavond openen en deed dat verdienstelijk: terecht stelde dirigent John Ruocco – die zich (hoewel neergezeten) als stand up comedian ontpopte – de vraag waarom in al die zgn. “Talent Shows” overal ter wereld nooit muzikanten van dit kaliber aan bod mogen komen. Badenhost-Evrard-Gyselinck verzorgden daarna in de kleine zaal een felgesmaakt optreden, waarvoor ze één uur aan materiaal hadden voorbereid en ter plekke moesten overleggen wat goed genoeg was om te spelen. Probleem, aldus Lander, was dat ze eigenlijk alles goed bevonden. Het leverde een intense, tot luisterovergave uitdagende set op, met o.a. “Urbis orbit”, een enkele weken geleden in New York door Gyselinck geschreven compositie. Shai Maestro Trio speelde in première voor België voornamelijk werk uit een later dit jaar te verschijnen CD, wat inderdaad in de vooraf aangekondigde “tsunami van klanken” resulteerde en uitgroeide tot het hoogtepunt van de vrijdagavond; de set werd verrassend afgesloten met 2 (bewerkte) composities van “Le Mystère des Voix Bulgares”. Roller Trio daarna bleek mij een te onoverbrugbare kloof na het voorgaande, vandaar voortijdige vlucht uit de zaal, toevallig gelijktijdig met Joachim Badenhorst wat als opportuniteit een korte babbel met hem over zijn net gespeelde set opleverde.

Rémi Panossian Trio, opener op zaterdag, klonk aan het begin van de set veelbelovend, maar kon me naarmate het concert vorderde steeds minder boeien en werd naar het einde toe ronduit drammerig. Van een heel ander niveau was Les Chroniques de L’inutile, met Kris Defoort als special guest. Dit kwintet, o.l.v. gitarist Benjamin Sauzereau en met Jens Bouttery achter de drumset, experimenteerde met verschillende muziekgenres wat een zeer geslaagde – voor mij best té korte – muziekervaring opleverde. Nóg méér Bouttery daarna, samen met Gyselinck, in het speciaal voor het festival gecreëerde “Sandy”, een drumproject waarin beide slagwerkers – nochtans rug aan rug gezeten – elkaar feilloos aanvoelden en met een ongelooflijk gevoel voor timing één lange, maar nimmer vervelende, compositie brachten: ronduit impressionant. Nóg indrukwekkender werd het concert waar ikzelf het meest naar had uitgekeken: Yaron Herman Quartet, featuring Emile Parisien. De vraag vooraf was vooral hoe de romantische lyriek van pianist Herman zich zou laten rijmen met de tomeloze energie van saxofonist Parisien (en vice versa). Beide muzikanten slaagden er in elkaar in die mate te bezielen en op te zwepen dat het optreden voor ondergetekende een zelden meegemaakte (en nog steeds nazinderende) ervaring werd die ik maar meteen tot slotakkoord van mijn festivalbeleving bekroonde.

Op de vraag in EXit april of STORM! een terugkerend initiatief kan worden, antwoordde Pieter Koten: “in de aanloop stelde zich o.a. de vraag of in de regio wel nood is aan een bijkomend festival?”. Dat vraagteken mag resoluut worden gewist: met bezoekersaantallen ten belope van 300 op vrijdag- en 350 op zaterdagavond, slaagde men er telkens in de grote zaal voor minstens driekwart te vullen. Voorafgaand aan het eigenlijke festival trok het luik “STORM! op komst” in totaal een 600-tal toeschouwers en naar het kinderprogramma op zaterdagmiddag (“Muziekkamers”) kwamen 160 mensen.

Slotsom: muziekprogrammator Pieter Koten behoorlijk vermoeid maar zéér tevreden en met hem ongetwijfeld de meeste concertgangers van wie ik in de wandelgangen velen de hoop hoorde uitspreken dat dit festival een vervolg mag krijgen. Deze wens koestert ook (PJG).

Het talent van morgen in Jeugdhuis Comma

Stress

Sinds enkele jaren worden er voorafgaand aan Burgrock (donderdag 11 juli, Burg) preselecties georganiseerd in Jeugdhuis Comma (Binnenweg 4, 8000 Brugge)onder de naam Comma Rocks. In de tweede week van de paasvakantie, dus van maandag 8 tot en met vrijdag 12 april, kunnen per avond vier groepen in een half uur bewijzen waarom zij een plaats op de affiche van Burgrock verdienen.

De affiche:

SUM.of.a.KIND(Boortmeerbeek)
Black Beats (Kortrijk)
Surreal Lipstick Tragedy (Gent)
Deer Boa (Maldegem)
Lost Souls Carnival (Gent)
Calling Susan (Brugge)
Deerman (Gent)
Stress (Brugge)
PSYCHONAUT (Mechelen)
Black Tolex (Anzegem)
The White Blax (Antwerpen)
Forward (Moen)
State Of Time (Kortrijk)
SummerBummerDownerFolk
(Maldegem)

The Spectors (Hasselt)

Giraffic (Brugge)

Vorig jaar kaapte de popgroep Massa Nobu uit het Vlaams-Brabantse Budingen de hoofdprijs weg. Benieuwd wie het dit jaar wordt!

 

De week wordt trouwens afgesloten met een closing night op vrijdagavond 12 april ’13:

MINX AKOESTISCH (Brugge)

MARIA ISN’T A VIRGIN ANYMORE (Lichtervelde)
GENTLEMEN OF VERONA.(Limburg)
MR LEENKNECHT (GENT DJ)

Info:www.jhcomma.be

Het leven op een vuilnisbelt

Brandung is het gezelschap rond de jonge makers Philippe Annaert en Jelle Marteel. Ze stippelen elk hun eigen parcours uit, maar al tijdens hun opleiding aan het Gentse Conservatorium enkele jaren terug was er een creatieve klik. Met Brandung presenteren ze hun gezamenlijke werk. Burcht is de titel van hun nieuwste voorstelling op 21 april in Brugge en op 27 en 28 april in Oostende.

EXit: Burcht is een creatieopdracht voor het Concertgebouw?

Brandung: ‘Onze allereerste voorstelling Sehnsucht maakten we al voor het huis en die samenwerking viel blijkbaar erg in de smaak. Onze opdracht was dit keer zeer concreet: maak een voorstelling voor een publiek vanaf acht jaar vertrekkende vanuit de muziek van Bartok en Schubert. Hoewel we ons als gezelschap eerder op volwassenen willen richten, zagen we dit als een mooie opportuniteit.’

EXit: Brandung werkt graag vanuit beelden?

Brandung: ‘In het verleden mondde dat uit in voorstellingen op heel concrete locaties, bijvoorbeeld de duinen in Paradis vorig jaar. Dit keer speelt de voorstelling zich niet af op locatie, maar zijn we wel vertrokken vanuit het beeld van een reële locatie die we dan op de scène opbouwen. Een artistiek onderzoek dat ons de gelegenheid geeft om onze specifieke beeldtaal naar een theaterzaal te vertalen.’

EXit: Om welk beeld gaat het nu concreet?

Brandung: ‘We zijn voor Burcht uitgegaan van Jardim Gramacho, de grootste vuilnisbelt ter wereld in Rio de Janeiro die vorig jaar werd gesloten. Op en in die gigantische storthoop leeft een hele gemeenschap van mensen. Zij recycleren het afval en geven op die manier nieuw leven aan wat anderen hebben verstoten. Een interessante metafoor. Op en in die vuilnisbelt situeren we onze voorstelling met hoofdpersonages: Blauwbaard en Judith.’

EXit: Waarom Blauwbaard?

Brandung: ‘De legende van Blauwbaard is één van de bekendste Hongaarse vertellingen en de figuur sprak erg tot onze verbeelding. Blauwbaard is een ‘outcast’ en verwijst naar het romantische motief van de ‘wanderer’ waar we met Brandung graag mee koketteren. Hij is de figuur die buiten de maatschappij leeft, maar kan dat nog vandaag? Blauwbaard is bovendien een personage met heel veel dimensies.’

EXit: Wie is hij voor jullie?

Brandung: ‘We houden van de oorspronkelijke vertelling alleen nog een aantal motieven over. Voor ons is hij een mythische figuur die alleen ’s nachts leeft. Niemand heeft hem ooit gezien, maar iedereen praat over hem. Enerzijds wordt hij afgeschilderd als een monster, maar hij is tegelijk ook een heel eenzame figuur. Judith, een rol voor Sielke De Mulder, is gefascineerd door die figuur en de mythe. Ze probeert contact met hem te maken via muziek.’

EXit: Is Burcht een muziektheatervoorstelling?

Brandung: ‘We zouden eerder zeggen een toneelstuk waar muziek in verwerkt zit. We hebben wel een eigen versie gemaakt van ‘Der Leiermann’, een lied uit Winterreise van Schubert. Dat wordt het leidmotief voor Judith om dichter bij Blauwbaard te komen. De wereld van Blauwbaard willen we oproepen met muziek van de Hongaarse componist Bartok. We werken ook met een koor dat de rol opneemt van de gemeenschap die op de vuilnisbelt leeft.’

EXit: Jullie roots liggen in Oostende. Welke rol willen jullie daar gaan spelen?

Brandung: ‘Na drie jaar werking willen we die lokale verankering in Oostende graag bestendigen. Brandung profileert zich als het creërende Oostendse gezelschap. CC De Grote Post biedt heel wat nieuwe mogelijkheden. Volgend jaar gaan we werken rond Woyzeck van Büchner en onze gesprekken daarover met De Grote Post en andere culturele spelers in Oostende zijn productief. We hopen er alleszins heel wat premières van ons collectief op te voeren.’

SIGRID DEVISCH

brandungfoto

Philippe Annaert en Jelle Marteel

Info Burcht,  070 22 33 02 (16.00 tot 18.30 uur) of www.concertgebouw.be – zaterdag 27 april 2013 om 20.00 uur, zondag 28 april om 15.00 uur, CC De Grote Post, Oostende, t 059 33 90 00 (tijdens de kantooruren) of http://www.degrotepost.be

%d bloggers liken dit: