Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Patrick De Blauwe demonstreert flamenco

Deblauwe
foto EDM
 
'Je moet een beetje gek zijn om flamenco te willen leren'
  
De blues van Andalucia: zo omschrijft Patrick De Blauwe flamenco. Al twee decennia lang ademt de Bruggeling deze muziekvorm die bulkt van passie en emotie. In Sol Y Sombra (Langestraat) kun je bij hem wekelijks terecht in zijn 'flamencoschooltje' om deze kunstvorm onder de knie te krijgen. En op zaterdag 12 januari staat hij zelf in de schijnwerpers. Dan geeft hij een staaltje van zijn eigen kunnen in het Gemeenschapshuis van Sint-Kruis (Moerkerkse Steenweg 190).
 
 EXit: Patrick, je bent geen 'blauwtje' in de muziekwereld: al vier decennia speel je gitaar. Wat staat er op je geloofsbrieven?
 
Patrick De Blauwe: ‘Zoals zovelen ben ik begonnen met kampvuurliedjes te spelen bij de jeugdbeweging. Daar is ons eerste folkgroepje ontstaan “Foozle”. Met het geld van mijn eerste job kocht ik een elektrische gitaar en sloot mij aan bij het jeugdkoor ”Idoena”. Vervolgens speelde ik bij het dansorkest van de zanger “Jerry Dewood”, maar dit was allemaal mijn ding niet. Dus stapte ik terug over naar akoestische gitaar en volgde privélessen klassieke muziek. Op aandringen van vrienden toch opnieuw de elektrische gitaar ter hand genomen en pop-rock beginnen te spelen bij de groepjes “K.A.T. Men Band” en “Caouchouc”. Daarna mijn zoektocht verder gezet en terechtgekomen bij de groep “Mana-Ri-Mana” waar we samen met Tcha Limberger (van de Piotto’s) Zuid-Amerikaanse muziek speelden. Tenslotte terug bij de folkmuziek beland met de groep “Bourguignon”.’
 
EXit: Enkele jaren geleden raakte je gepassioneerd door flamencomuziek. Wat of wie overtuigde je?
 
De Blauwe: ‘20 jaar geleden vroeg een vriend (Martin Van Steenkiste) of ik niet mee wilde naar Brussel om er flamencogitaarles te volgen. Er ging een nieuwe wereld voor mij open. Ik bleef les volgen, mijn vriend is gestopt. Dan ben ik naar Spanje getrokken om er de (authentieke) muziek te gaan zoeken. Daar zag ik de flamencodans en was totaal verkocht. Terug in België heb ik na lang zoeken Manolo Montes gevonden, die toen dansles gaf in Gent.’
 
EXit: Dansen en gitaarspelen: het lijken twee verschillende werelden? Of net niet?
 
De Blauwe: ‘De dans en de gitaar zijn in de flamenco (inderdaad) twee totaal verschillende disciplines. Ik beheers ze alle twee. Een flamencodanser maakt muziek met zijn voeten en danst met zijn bovenlichaam. Mijn dansleraar Manolo had ontdekt dat ik gitaar speelde en verplichtte mij m’n instrument mee te brengen naar de les. Hij heeft mij geleerd de dans te begeleiden, en heeft het er bij mij letterlijk ingestampt. Het vraagt jaren intensieve training om deze moeilijke discipline te beheersen; je moet een beetje gek zijn om dit te willen leren.’ (ADC)
 
 Het volledig interview leest u in EXit januari.
 
 
 
 
 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: