Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Maandelijks archief: juli 2012

Nieuw jazzseizoen De Werf onthult (nog) niet alles

 
Nathalie Loriers in september in De Werf

Werd het discours over De Werf tot eind juni vooral beheerst door de brandende en voor het Kunstencentrum vitale vraag of men wel voldoende middelen zou toebedeeld krijgen voor een degelijke werking tijdens de komende jaren, dan kan nu de aandacht eindelijk weer volop gaan naar het programma-aanbod.

De inhoud van het jazzseizoen 2012-2013 ligt vast, hoewel: in een nieuwsflash raadt men aan in de agenda toch nog wat ruimte vrij te houden voor verrassingen die men voorlopig graag even achter de hand houdt. Al van bij de start is het aanbod royaal en naar mag worden vermoed – gezien de normen die de programmatoren zich steeds opnieuw opleggen – kwalitatief van hoog niveau: 3 groepen op September Jazz (aflevering 16 reeds!), in dezelfde maand een double bill (o.a. Nathalie Loriers New Trio) en in oktober tijdens de zesde editie van Jazz Brugge het kruim van de Europese jazzscene (bijna 20 concerten, gespreid over 4 dagen: zie www.jazzbrugge.be).

Blikvangers de maanden daarna zijn o.a. Michiel Braam met zijn nieuwe project; Kristen Cornwell die met ‘Duke Ellington’s Sound of Love’ een persoonlijke selectie brengt uit het omvangrijke oeuvre van de geniale componist-pianist-bandleider; en zeker ook (de terugkeer van) Octurn. Evenmin te missen: in de (voortgezette) reeks ‘A Nu Thing’, staan een aantal afleveringen van ‘a SPOKEN thing’ geprogrammeerd, een project van de Braziliaans-Belgische spoken word artieste Luanda Casella, die drie avonden in dialoog zal treden met (jazz)muzikanten. Meer details daarover in een volgend bericht. (PJG)

Burgrock doet 11 juli rocken

 

Imgp0936
 
Geen herhaling van het Cactusfestivalscenario met open hemelsluizen gisteravond op de Burg. Wel een paar duizend Bruggelingen, toeristen en passanten die zich konden warmen aan enkele enthousiaste sets van groepjes als de Kortrijkse Nouks, de Brugse rockband PHX, het verrassende Massa Nobu, de Leuvense jongens van Polarjacket en het Brugse ensemble Soviet Grass. De hoofdprijs (studiotijd, promo…) ging naar Massa Nobu uit Budingen. Het gebruik van veel electronica, hiphop beats en zware bassen zorgden voor een energieke en door de fans gesmaakte set.
Later op de avond mochten de grote(re) jongens aanrukken, waarvan Dollarqueen de vlam in de pan joeg. Deze Brugse rockband wordt vooral gekleurd door de rauwe rockstem van Filip Bohyn en het felle gitaarspel van Koen Schabaillie. De groep lijkt zo uit de zeventiger jaren weggelopen en heeft zonet een tweede cd uit. LIve een belevenis.
Deze geslaagde versie van Burgrock werd afgesloten met een optreden van De Mens. In korte tijd heeft de organisatie bestaansrecht verworven en een hiaat in de zomerprogrammering ingevuld. (LF)

Gruuthuse-handschrift eventjes naar Brugge terug

 
 
Eind april komt het beroemde Gruuthuse-handschrift (eventjes) naar Brugge terug voor een tentoonstelling in het Gruuthuse-museum. Terzelfdertijd brengt het Concertgebouw drie dagen lang muzikale reconstructies uit het handschrift.
 
Het handschrift, drie afzonderlijke boeken die later tot één geheel werden samengevoegd, is sinds Lodewijk van Gruuthuse (1422-1492) en via erfenissen tot 2007 in Brugse handen geweest. Deze unieke middeleeuwse tekst werd omstreeks 1835 bij de familie van Caloen ontdekt door de Brugse kanunnik Charles Louis Carton, de oprichter van het Spermalie-instituut voor doven en blinden. Hij kopieerde het handschrift en nam het op in zijn boek 'Oudvlaamsche en andere gedichten van de XIV en XVde eeuwen' dat in 1848 verscheen. 
 
Baron Ernest van Caloen, die het bekende kasteel Ten Berghe in Dudzele bewoonde, had het manuscript in 1734 via erfenis verworven. Na zijn dood kwam het via de kinderen bij een literair agent terecht. In Brugge werd het handschrift twee keer tentoon gesteld: in 1981 tijdens 'Vlaamse Kunst op perkament' en in 1992 met '500 jaar Lodewijk van Gruuthuse'.
 
In 2007 verkocht de familie van Caloen het manuscript. De belangstelling tot aankoop was groot, zowel in Brussel als in Brugge. De Koninklijke Bibliotheek bood tot 750.000 euro, 'een belachelijk bedrag' vonden kenners, Den Haag bood 'tussen 2,5 en 5 miljoen' volgens De Standaard, en daar ging het naartoe.
 
Overigens uiten sommige historici hun twijfels omtrent de oorsprong van het handschrift. Het zou in elk geval om een Brugs middeleeuws handschrift gaan, maar daarom niet uit het bezit van Gruuthuse komen. Voer voor historici. (LF)
 
 
 

Gratis festival op 11 juli

 Muzikaal feest op de Burg

 

Burgrock

 Geen overlapping met het Cactusfestival  dit jaar voor Burgrock en dat is mooi meegenomen, want het 11 juli-festival pakt uit met een mooie en goedgevulde affiche. Tegen de achtergrond van het Stadhuis op de Burg wedijveren vijf groepen vanaf 15.00 uur voor de hoofdprijs en eeuwige roem tijdens de Burgrock Rockrally. Vanaf 20.00 uur komen dan de ‘toppers’ in actie: Prowler, Dollarqueen en De Mens.
De Nederlandstalige rockformatie De Mens (Frank Van der Linden, Dirk Jans en Michel Decoster) viert zijn twintigjarig bestaan: dat wordt vanaf 22.45 uur een knallend feestje op de Burg! De Brugse band Dollarqueen, dat het pad bewandelt tussen rock en psychedelica, mag vóór dat optreden (21.10 uur) het podium warm maken voor De Mens. Geen Bugrock zonder Rockrally: Prowler (Aarschot) won vorig jaar de strijd en mag nu (om 20.00 uur) het publiek omverblazen met hun energieke hardcore en metal. Tijdens de paasvakantie vonden de preselecties voor de Rockrally 2012 plaats in Jeugdhuis Comma tijdens Comma Rocks. En met succes: er waren maar liefst 82 inzendingen. Een professionele jury pikte er op basis van vier criteria (podiumuitstraling, zang, instrumentaliteit en originaliteit) vijf bands uit die op woensdag 11 juli vanaf 15.00 uur om de hoofdprijs mogen strijden: 10 uur opnametijd in Fuzzyopolis-studio, een optreden volgend jaar op Burgrock in het voorprogramma van de headliner en een fotoshoot door Lorin Renodeyn. Dit zijn de vijf, met commentaar van voorzitter Roeland Van Den Driessche:

Nouk (Kortrijk) om 15.00 uur: ‘Nouk is een band die gegroeid is rond de zangeres Anouk Horré. De kriebel om ervaringen en emoties neer te pennen was er al heel lang en vormt meteen ook de hoofdtoon op de eerste Ep “Island” die in mei 2010 in eigen beheer uitgebracht werd. Tijdens en kort na die opnames werd de huidige fullband gevormd. De muziek van Nouk valt nergens op vast te pinnen, maar wordt gekarakteriseerd door het aparte stemgeluid van de zangeres.’

PHX (Brugge) om 16.00 uur: ‘Energieke noiserockband uit Brugge met een frontzanger om ‘u’ tegen te zeggen. Werd’ lastminute toegevoegd aan Comma Rocks en haalde meteen een plaatsje op Burgrock binnen. Door de psychedelische tonen en de huiveringwekkende blik in de ogen van de zanger, zult u tijdens dit optreden ongetwijfeld kippenvel krijgen.’

Massa Nobu (Budingen) om 17.00 uur: ‘Hun muziek is wispelturig en onvoorspelbaar: afwisselend tussen electronica, hiphop breaks, zware bassen, rockgitaar en melancholische teksten. Massa Nobu combineert individuele invloeden om zo tot een nieuwe sound te komen. Oftewel een soort van Indierock meets Triphop. Al hun nummers zijn het product van een doe‐het‐zelf aanpak, met een oog voor kwaliteit zowel inhoudelijk als vormelijk. Verwacht je aan een hoge dosis live‐energie, lyrics met betekenis en platen gevuld met integriteit en originele sounds.’

Polarjacket (Leuven) om 18.00 uur: ‘PolarJacket is een sferische indie pop‐rock band en is ontstaan in het voorjaar van 2011. Reinhard Deman (zang) studeerde met dit nieuw project af aan PHL‐music en kwam hierdoor in contact met Andy Maes (gitaar), Steven de Prins (bas) & Gerwin François (drums). Samen bouwden ze hun eerste stappen op met heel wat muzikale achtergrond in hun basis en verkregen dan ook heel wat goeie kritiek vorige zomer met hun eerste try‐outs. Ondertussen hebben heel wat organisators al contact opgenomen en spelen ze binnenkort op heel wat zomerfestivals.’

Soviet Grass (Brugge) om 19.00 uur: ‘Soviet Grass begint stilaan een naam te worden in Brugge. In 2012 zullen ze op zowat elk Brugs podium te zien zijn. Op Comma Rocks speelden ze bijna het dak eraf. Vervolgens kon je hen zien spelen in ’t Poatersgat en Marquee. Op de Red Rock Rally schoten ze de hoofdvogel af en in augustus kun je hen nog zien tijdens Klinkende Kroegen. Deze band staat er. Keihard. Rock met ballen.’ (ADC)

Cactusfestival zoekt zuurstof

 Absynthe Minded in grote doen op Cactus '12
 
 

Absynthe
Foto: Sarah Bauwens
 
 
Brugge maakt zich stilaan klaar voor een augustusmaand vol straat- en zaalvertier (Klinkers, Vama Veche, Benenwerk, MAfestival…), nadat juli op gang werd getrokken door Feest in ’t Park (beste editie sinds jaren met10.000 bezoekers) en de 31ste editie van het Cactusfestival met 20.000 moedige regentrotseerders. Meer nog dan met hels (on)weer kreeg Cactusfestival dit jaar af te rekenen  met felle concurrentie  én klinkende namen op gelijktijdige festivals (Rock Zottegem, Les Ardentes en Gent Jazz). Bovendien speelt het ongehinderde machtsmonopolie van Rock Werchter stilaan elke festivalorganisator parten, want naast het nieuwe derde podium  (The Barn, tent voor 10.000 bezoekers en zachtere programmering) speelt Schueremans reeds met de idee van een vierde vloer.
 
Desondanks slaagt Cactus er elk jaar in om een mooie affiche samen te stellen, (deze editie weliswaar zonder toppers, maar met Trixie Whitley,John Hiatt, Daniël Lanois en Absynthe Minded toch nog als uitschieters) maar de waarheid leert dat de organisatie stilaan kreunt onder een scherp afgemeten budget. Welk festival immers steunt vandaag nog op een vrijwilligersleger van plusminus 500 man? Als Stad Brugge de toekomst van dit festival wil veilig stellen, moet ze mee op zoek naar een grote klepper die voldoende zuurstof aanlevert om minstens die ene grote naam op de affiche te krijgen waarvoor het publiek storm loopt. En nu maar aftellen naar de editie 2013, badend ini zuiderse zon. (LF)

Het Entrepot breidt uit met videowerking

 
 

Logo_entrepot
 
 
Het Entrepot breidt Villa Bota, haar medialab, uit met een videowerking. De video crew zal evenementen filmen, leren werken met verschillende technieken en werken met digital storytelling. Digital storytelling geeft jongeren als regisseurs van hun eigen leven, de kans om hun leven in beeld te brengen. Deze videowerking kadert binnen het Europees Villa Crossmedia project.
 
Concreet staan er deze zomer drie momenten gepland waarop jongeren kunnen komen kennismaken met video. Van 16 tot 18 juli kunnen jongeren een kortfilm komen maken over het einde van de wereld. De afgewerkte filmpjes zullen ingezonden worden voor de wedstrijd van Razor Reel en mogelijks op de Dag van de Jonge Filmmaker getoond worden. Jongeren met fantasie en zin om teleren filmen zijn welkom. Op Vama Veche (30 juli tem 4 aug) zijn er meerdere kleinere workshops voorzien zoals leren werken met stop motion, een analoog fototoestel maken van een luciferdoosje enz. Op de andere dagen zal de video crew een sfeerverslag maken, interviews en optredens filmen … Op 27,28 en 29 augustus geeft Het Entrepot jonge skaters de kans hun leven als skater in  beeld te brengen. Niet enkel de tricks, maar het verhaal achter de skater is van belang. Deelnemers betalen niets, maar moeten zich wel op voorhand inschrijven. De jongeren zorgen voor het enthousiasme, Het Entrepot voor het materiaal en de nodige expertise. Inschrijven kan via sofie@hetentrepot.be of een telefoontje naar 050-47 07 85. (LF)
 
 

Kama’s Levend Atelier

 

Kamarama_6_juli_2012_030
Kama (l.) en Kati Heck in het levend atelier
 
Sinds 1 mei (en nog tot 1augustus) is een van de zalen van het Arendshuis (Dyver) omgeturnd in een onvervalst schildersatelier, waar genodigde artiesten, samen met Kama(gurka), werk tot stand brengen. Vrienden van Kama zoals David Bade, Stephen Tunney (die op z'n eentje het sculptuur Guitar Man maakte), Werner Mannaers, Jeroen Henneman, Kati Heck maakten reeds hun opwachting, volgende week is het de beurt aan René Daniëls en Muzo. Grappig detail: tijdens het schilderen is het atelier alleen te bekijken via een groot sleutelgat, tussendoor mag elke bezoeker een praatje maken met de kunstenaar(s). Het Kama-atelier telde vorige week reeds 7000 bezoekers, waaronder 4000 Bruggelingen. (LF)

‘Cactus(club) is Brugge’

Stadsbestuur zoekt nieuwe locatie Cactusclub

De dreigende juridische procedures rond de bouw van de Cactusclub, gepland als annex van de Magdalenazaal, zet het stadsbestuur er toe aan nieuwe locaties achter de hand te houden. Daarom worden nu drie pistes bewandeld.

Eerst site: Kanaaleiland Noord

Dit is de vrije zone tussen de hoge brug aan de Bargeweg en de zone die nu gebruikt wordt voor het lossen en laden van de toeristenbussen. Deze locatie sluit aan bij de toeristische onthaalsite aan het Minnewaterpark waar ook jaarlijks het Cactusfestival plaatsvindt.

Tweede site: Stationsomgeving kant Centrum, dit is de vrije zone naast de huidige stationsparking. Hiervoor is een RUP (ruimtelijk uitvoeringsplan) in opmaak.

Derde site: Bevrijdingslaan (kant Lange Vesting)
De Gemeenteraad keurde eerder goed om aan de Bevrijdingslaan, ter hoogte van de Bloedput, een nieuwe ondergrondse parking aan te leggen. Dit biedt ook mogelijkheden om er een nieuwe zaal te voorzien.

Burgemeester Patrick Moenaert: ‘Op vraag van de omwonenden en van Cactus hebben we onze diensten de opdracht gegeven om mogelijke alternatieve locaties in Brugge op te lijsten (naast de Magdalenazaal). De drie vermelde locaties hebben elk hun mogelijkheden. De administratie zal voor deze locaties een gedetailleerd rapport opmaken met pro’s, contra’s, timing, te nemen stappen, … zodat we met kennis van zaken een keuze kunnen maken. Want voor ons is én blijft het een must dat de nieuwe zaal voor Cactus in Brugge kan en zal gerealiseerd worden. Cactus is Brugge.’ (LF)

Cactusfestival klaar voor boeiend weekend

 

Coverexit_211_1
 
 
Organisator Patrick Keersebilck: ‘Bij ons staan artistieke uitgangspunten voorop bij de programmering.’
 
 
Het komend baart Cactusfestival-organisator Patrick Keersebilck enkele kopzorgen, want ‘er wordt dat weekend bijzonder veel georganiseerd. Dat heeft zo zijn implicaties. Zoals? Een aantal groepen wil op het laatste moment zijn uurschema aanpassen, omdat ze ook nog met andere verplichtingen zitten. Dat betekent dan voor ons weer voortdurend puzzelen om de planning in goede banen te krijgen. Door het massale aanbod aan festivals in die periode is de onderlinge strijd soms hevig, zoals recent nog geïllustreerd werd met het dispuut tussen Herman Schueremans en de Pinkpop-organisator omtrent Metallica. Het is hard knokken om alles op rij te krijgen.’
 
EXit: En toch: u hebt meer dan dertig jaar ervaring als organisator. U kent toch onderhand wel de knepen van het vak?
 
Patrick Keersebilck: ‘ Ervaring hebben we zeker, maar daarmee krijg je nog geen greep op het bookingscircuit. De manoeuvreerruimte naar onderhandelen wordt steeds kleiner. Een groep met internationale ervaring, of zelfs een Belgische groep die er een beetje boven uitsteekt, biedt steeds vaker een pakket aan ‘te nemen of te laten’. Een gevolg van de verdere professionalisering van het circuit. Op zich een goede zaak, maar duidelijk met een meerkost. De omstandigheden waarin vandaag gewerkt moet worden zijn heftig veranderd.’
 
EXit: Wat zijn de criteria die Cactus hanteert bij het samenstellen van de affiche?
 
Keersebilck: ‘Wij vertrekken van een wish-list waarop tot 150 namen figureren en daarin leggen we een aantal prioriteiten vast die worden afgetoetst naar haalbaarheid. Het feit of een groep al dan niet op Rock Werchter of Pukkelpop zal staan, is hierbij belangrijk. Meestal claimen zij op dat moment immers exclusiviteit voor de rest van het land. Iets wat soms absurde dimensies aan neemt.’
 
EXit: De machtsconcentratie in festivalland is een reëel probleem?
 
Keersebilck: 'Machtsconcentratie” is een zwaar woord, maar je kunt niet naast de vaststelling dat LIveNation het concertgebeuren in grote mate beheerst en bepaalt. Zelf organiseren ze zowel Rock Werchter, Werchter Boutique en Werchter Classic. Daarnaast zijn ze heel direct betrokken bij de programmering van Pukkelpop. Daarenboven komt dat elke andere, belangrijke festivalorganisator voor de meeste groepen bij hen als boekingsagentschap voor België moet passeren. Herman Schueremans  heeft doorheen z’n carrière heel wat  internationale én exclusieve contacten opgebouwd in die wereld, wat overigens zijn verdienste is. Het is niet altijd gemakkelijk om je te verhouden tot die situatie. Tot op vandaag lukt dit ons nog steeds, maar het wordt er duidelijk niet makkelijker op, ook rekening houdend met de nog steeds groeiende concurrentie in binnen- en buitenland. Nu, gelukkig is er erg veel publieksappreciatie voor onze eigen aanpak. Typisch Cactus, zegt men, en dat wil zeggen: een eclectische, verrassende programmering over genres en generaties heen, met een aantal groepen die je nergens anders op de affiche ziet en die gepresenteerd worden in een kleinschalige sfeer op mensenmaat. In tegenstelling tot het commerciële circuit staan artistieke uitgangspunten voorop bij de programmering.  Natuurlijk zonder blind te zijn voor de financiële realiteit. Aan het einde van de rit moet de rekening ook kloppen, wat betekent dat hier en daar ook wel een artistieke toegift moet worden gedaan.
Het is jammer om in dit verband te moeten vaststellen dat het festivalcircuit niet echt op veel rechtstreekse ondersteuning kan rekenen vanwege de Vlaamse overheid. Men gaat er nog steeds al te vaak van uit dat dit circuit gemakkelijk financieel zelfbedruipend kan zijn. We betreuren dit. Waarom? Omdat er aspecten uit het festivalleven in Vlaanderen aan het verdwijnen zijn. Veel typische genrefestivals met een uitgesproken profiel hebben het moeilijk of dreigen stilletjes te verdwijnen. Ze maken plaats voor een uniforme aanpak, “met z’n allen naar het midden” en naar een steeds meer onderling inwisselbare programmering. Dat is jammer. Bepaalde artistiek interessante genres  en initiatieven kunnen nu eenmaal slechts overleven door ondersteuning vanuit de overheid.’
 
EXit: Op blogs en dergelijke lees je vaak liefdevolle herinneringen aan vroegere tijden toen Cactusfestival klein, gezellig en (bijna) gratis was.
 
Keersebilck: ‘Ik begrijp de nostalgie van die mensen tot op zekere hoogte. Wat men echter schijnt te vergeten, is dat de programmering ondertussen toch wel enorm opgewaardeerd werd en dat daar duidelijk een prijskaartje aan vast hangt. Daarenboven zijn ook de eisen en verwachtingen van het publiek op het vlak van programmering en comfort gaandeweg sterk gegroeid. Voorbeeldje van het laatste: Base, in het verleden één van onze hoofdsponsors, stond onder andere in voor screening van de concerten op groot scherm op het festivalterrein. Dit jaar haakten ze onverwacht af. Het laten vallen van de video was echter geen optie, vermits het publiek dit ondertussen standaard verwacht op een festival van enige omvang. Gevolg: we financieren het zelf, wat een serieuze meerkost met zich meebrengt. En gelukkig werken we dan nog samen met een schappelijke firma hiervoor. Dit jaar voorzien we bijvoorbeeld ook een tweede toegangsbrug tot het Minnewaterpark om zo de publieksmobiliteit  op die plaats serieus te verbeteren. Ook daar hangt een stevig nieuw prijskaartje aan vast.’
 
Info:
Cactusfestival vindt plaats op 6, 7 en 8 juli in het Minnewaterpark. De toppers van deze editie zijn Daniël Lanois,Zita Swoon Group, Blonde Redhead (exclusief Belgisch concert) , Low, Absynth Minded, Vintage Trouble, John Hiatt, Paolo Nutini en Woven hand.
 
Tickets kosten in vvk 40 euro (1 dag), 69 euro (vrijdag, zaterdag) of 90 euro voor de driedaagse. Het volledige programma staat op www.cactusmusic.be
 
 
%d bloggers liken dit: