Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Concertgebouw sluit seizoen af met exclusieve topper

 
Rehearsal_picture_choeurs_c_ch
 
Foto Chris Van der Burgt
 
We brengen dit jaar toppers uit de hele wereld. We beëindigen het seizoen met een bijzonder exclusief project, dat velen ons zullen benijden: de nieuwste productie van Alain Platel, gemaakt in opdracht van Gerard Mortier voor de Opera van Madrid: C(h)oeurs. Brugge heeft de Belgische première te pakken.’ Zo kondigde Jeroen Van Acker, artistiek directeur van het Concertgebouw, het seizoen 2011-2012 in EXit van mei vorig jaar aan.
 
Gisteren was het met C(h)oeurs zover, met de eerste van een reeks van drie voorstellingen die telkens het bordje 'uitverkocht' meekrijgen. De Vlaamse culturele jetset was present (Brussel-Brugge bleek dan toch niet zo ver), de veelgeplaagde minister van Cultuur eveneens en voorts een eigenaardige mix van jonge dansfanaten tot oude(re) Wagnerianen.
 
Over de voorstelling is reeds tot in den treure gerecenseerd na optredens in Nederland en Spanje en de appreciaties liepen flink uiteen zoals voorspeld en door Gerard Mortier ingecalculeerd. 'Indrukwekkend', 'niet eerder gezien', 'absoluut hoogtepunt in 10 jaar Concertgebouw' klonk het tijdens 'de après'. De hoogtepunten waren o.i. het decor met het hellend vlak, de subtiele belichting, de emotionele draagkracht van de muziek van Wagner en Verdi (wiens slavenkoor uit 'Nabucco' andermaal mocht aanrukken) en de knappe verstrengeling van dans en muziek. Wie Platels werk kent keek niet op van de spastische en verkrampte bewegingen (Platel noemt het 'de schoonheid van de lelijkheid') van de tien dansers. Uiteraard brachten Mortier en Platel 'de mondige burger' uit de wereldactualiteit te berde, en de vraag was waar dat goed voor was. Of het Madrileense, Nederlandse en Duitse publiek boodschap heeft aan de verkiezingsslogan van Bart De Wever ('Vil Volentibus Arduum') is zeer de vraag. De passus waarin het 'simplistisch generaliseren over de mens' werd aangeklaagd zat zelf in het simplistische hoekje en haalde eventjes de intensiteit uit de voorstelling weg. Details weliswaar in het geheel.
 
Samengevat? Alain Platel en zijn 'les ballets C de la B' brengen hier een hoogtepunt uit hun  oeuvre en dat op een moment dat de bevoegde adviescommissie de subsidiëring wil herleiden van 950.000 naar 530.000 euro. Hoe motiveer je zoiets? Het Concertgebouw maakt dan weer een uitstekende beurt met deze exclusieve programmering. Het wordt zeer moeilijk om dit succesrijke seizoen nog eens over te doen. (LF)
 

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: