Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Swing City – part two

ComproOroLatinCollective

Voor het tweede caféconcert van het ‘Swing City’-vierluik viel de keuze op Compro Oro Latin Collective. Dit Gents muziekcollectief dankt zijn ontstaan (in 2012) aan de voorliefde van vibrafonist Wim TJ Segers voor latin jazz uit de jaren vijftig en zestig, en aan zijn bewondering voor de muziek van Cal Tjader in het bijzonder. Andere bronnen van inspiratie bij het schrijven van eigen composities: Mongo Santamaria, Marc Ribot, Eddy Palmieri, Clare Fisher, Mulate Astatke, Bobby Hutcherson.

Het vijftal dat op 21 september voor een verhitte sfeer in ’t Zwart Huis zal zorgen, telt naast Segers verder in de rangen: Bart Vervaeck (gitaar), Robbe Kieckens (conga’s),                                   Mattias Geernaert (bas) en Frederik Vandenberghe (drums). De aandachtige lezer zal het ongetwijfeld hebben gemerkt: in dit instrumentarium flink wat ruimte voor percussie, daarentegen géén spoor van hout- en koperblazers, wat deze groep vrij uniek maakt.

Om het publiek vooraf al naar de juiste temperatuur te voeren, wordt beroep gedaan op DJ Fallujazz, die na afloop van het optreden bovendien de opdracht krijgt de concertgangers dansend de nacht in te sturen. (PJG)

Zondag 21 september om 20.30 uur in ’t Zwart Huis – gratis

www.bistrozwarthuis.be

 

 

Brigitte Beernaert blijft op post

B_Beernaert3

De coverfoto van de jongste EXit over Open Monumentendag zette menigeen op het verkeerde been. ‘Brigitte Beernaert geeft OMD-fakkel door aan Christophe Deschaumes’ vertelt het bijschrift, maar dat slaat alleen op de organisatie van de Open Monumentendag. Brigitte Beernaert zelf blijft nog twee jaar op post of zoals ze ons meldt: ‘Ik kan aan iedereen de (positieve) boodschap meegeven dat ik nog met even veel enthousiasme ruim twee jaar zal werken (aan de toekomst van Brugge)’.

Bas Bulteel Trio presenteert ‘Coming Home’

2014-09-19-bas-bulteel_willy-schuyten

Bas Bulteel

Pianist, componist en Oostendenaar Bas Bulteel volgde muziekonderricht achtereen- volgens in De Haag (bij Rob Van Bavel) en Utrecht (Bert Van den Brink) en schreef zich in voor master classes o.a. bij Barry Harris en Fred Hersch. Stuk voor stuk grote namen in het jazzmilieu dat hij in de loop van de daaropvolgende decennia dan ook volop heeft verkend, als pianistiek begeleider in tal van binnen- en buitenlandse groepen.

Toch beperkte zijn activiteit zich geenszins tot die ene niche: ook in het zgn. popgenre verleende aan (o.m.) Jo Lemaire, Praga Khan, The Three Degrees en zelfs The Supremes in de hoedanigheid van freelance toetsenman muzikale hand- en spandiensten.

Hoewel hij het Bas Bulteel Trio reeds in 2011 in het leven riep, achtte hij pas dit jaar de tijd rijp voor een eerste cd. ‘Coming Home’ (W.E.R.F. 121) bevat 12 eigen composities en 1 cover (‘Everything I Love, Cole Porter) en wordt mee volgespeeld door Bart Denolf (contrabas) en Bruno Castellucci (drums). (PJG)

Releaseconcert op vrijdag 19 september om 20.30 uur in De Werf

Info & tickets: www.dewerf.be

Swing City – part one

Swing City – part one

copyright Neil Kirby all rights reserved

Andy De Clerck (foto Neil Kirby)

Het eerste caféconcert in de aanloop naar en als teaser voor Jazz Brugge 2014 wordt toevertrouwd aan Andy Declerck Trio + Vibes.
Dit trio, met aan de zijde van Declerck (saxofoon, fluit, EWI 4000s electric wind instrument) de Finse bassist Jouni Isoherannen en drummer Simon Segers, brengt “een mix van traditionele jazz, funk en nu-jazz”. Wat men zich daar concreet moet bij voorstellen, valt te beluisteren op ‘Introspectivity’ (Rail Note Records, januari 2012).
Special guest, zowel op die cd als tijdens het concert op 17 september, is vibrafonist Pieter Claus, met Sinister Sister onlangs nog te zien op September Jazz (waar trouwens ook Simon Segers optrad, als lid van Black Flower).
Opgelet: oorspronkelijk – en in enkele gepubliceerde aankondigingen ook zo vermeld – zou Het Visioen de locatie zijn voor dit optreden. Wegens sluiting van dit etablissement diende uitgekeken naar een ander geschikt oord en dat is Crea Café (gelegen naast Kinepolis) geworden. (PJG)
Woensdag 17 september om 20.30 uur in Crea Café – gratis

De Toekomst van Brugge: ijveren voor een betere stad

foto Toekomst

580 Bruggelingen hadden zich gisteravond in het Concertgebouw ingeschreven voor de lancering van het project ‘De Toekomst van Brugge’. Op het programma: sprekers uit New York en Amsterdam die kwamen getuigen over hoe boeiend stedelijke projecten kunnen zijn. Uit Brugge Inge Plovie (burger) , Jorijn Neirynck (tapisplein) en Joost Ramout (o.a. buurtwerker Kristus-Koning) ), elk met eigen verzuchtingen. Professor Verschuere uit Gent  schetste het algemene kader, burgemeester Landuyt en schepen Franky Demon toetsten aan de praktijk. Samengevat: een avond met veel ideeën en evenveel vraagtekens.

De boeiendste spreker van de avond was wellicht Guido Wallagh die getuigde over de organisatie Stad-Forum uit Amsterdam die (on)gevraagd adviseert over ‘de stad’. Zij gaat op zoek naar levende ideeën, meningen en initiatieven van burgers. Met goed gevolg: nieuwe en verbouwde musea, theaters werden restaurants, leegstaande gebouwen werden winkelcentra, enzovoort.  Ook de keerzijde van deze glimmende medaille kwam aan bod: drukte, plat toerisme, dure flats.

Maria Nicanor is de kracht achter het Guggenheim Lab, een stedelijke denktank en publieke ontmoetingsplaats die twee jaar lang rondreisde van New York naar Berlijn en ten slotte naar Mumbai. Haar speech ging behoorlijk over de hoofden heen en was voor Brugge met zijn 143 aangeleverde ideeën weinig bruikbaar, spijts de mooie beeldjes.

De Brugse Toekomstmanager, Sofie Rapsaet, schetste de voorwaarden waaraan de aan te leveren ideeën moeten voldoen: positief, vernieuwend, mensen bijeen brengen. Met uw voorstel surft u naar www.detoekomstvanbrugge.be, deze ideeën worden daar gefilterd en gelabeld door de 15 koppen tellende klankbordgroep die zeven clusters  heeft bepaald (duurzaam verplaatsen, nieuwe bronnen….). Mensen worden nadien samengebracht, gecoacht en begeleid en in contact gebracht met het stadsbestuur.

Het slotwoord was voor burgemeester Landuyt die de avond ‘historisch’ noemde, de ideeën rond burgerparticipatie ‘vooruitstrevend’ en ‘Brugge klaar voor een hogere versnelling’. Een ideetje blijkt nu reeds gerealiseerd: de aankoop van een ‘wijkpaleis’ dat vanaf februari 2015 deel zal uitmaken van de Uitwijkenkaravaan. Het kan zo omgebouwd worden tot theaterzaaltje, concertzaal, bar,enzovoort. De primeur is weggelegd voor Lissewege. Tot slot toch nog een waarschuwing: ‘de middelen zijn niet onbeperkt’. U ook benieuwd naar het vervolg? (LF)

When Henry Purcell meets Wereldoorlog Eén

 

‘Arthur’, muziektheater bezingt het onbeschrijflijke oorlogsleed

Arthur 2

 

De massale herdenking van de grote wereldbrand ’14-’18 is ook de kunstenwereld niet ontgaan. Muziektheater mag dan wel geen voor de hand liggend genre zijn bij de doorsnee-muziekliefhebber, ‘Arthur’ in een samenwerking van B’Rock, Cappella Amsterdam, tekstschrijver Peter Verhelst en regisseur Paul Koek maakten er samen een intense voorstelling van.

Arthur is gebaseerd op een tekst van de Brugse auteur Peter Verhelst die het regisseur Paul Koek niet gemakkelijk heeft gemaakt: ‘Ik weet dat mijn manier van schrijven niet eenvoudig ligt, mijn teksten zijn bouwsels waarin alles in elkaar grijpt. Je weg vinden in dit materiaal is niet eenvoudig, maar de regisseur slaagt er wonderwel in’.

Het stuk grijpt terug naar de muziek van ‘King Arthur’ van Henry Purcell, maar geplaatst in een hedendaagse context. Het verhaal kort: een blinde vrouw dwaalt over het slagveld op zoek naar haar geliefde. Ze wordt begeleid door een vrouw die haar vertelt wat ze niet kan zien, terwijl het jongetje Arthur van oorlog droomt. Purcells muziek reageert hierop.

Dat muziektheater Transparant ging aankloppen bij B’Rock is niet verwonderlijk. Zegt Koek: ‘Voor mij is B’Rock het ideale ensemble om deze uitdaging aan te gaan. Ze zijn opgericht vanuit de zin voor vernieuwing en verjonging in de wereld van de oude muziek. Het zijn uitzonderlijke muzikanten, ambitieus en zelfverzekerd genoeg om binnen de marges van de barokmuziek te durven improviseren.’

Arthur is echter geen voorstelling over het leven in de loopgraven geworden. Regisseur Paul Koek: ‘We moesten een manier vinden om het persoonlijk en begrijpelijk te maken. En zo kwamen we terecht bij de blinde Emmeline uit het libretto van King Arthur van Purcell die rondzwerft in een vreemd landschap. Wij kozen voor een blinde Afrikaanse vrouw die na de oorlog op het slagveld ronddoolt op zoek naar het lichaam van haar gesneuvelde echtgenoot. Ze wordt begeleid door een vrouw van de streek en haar kind. Op die manier tonen we het verdriet van twee overlevenden als symbool voor het massale oorlogsleed.’ (LF)

Arthur op 27 september in Concertgebouw. Info http://www.concertgebouw.be

 

 

 

 

‘Een cultklassieker op de verkeersvrije Brugse Markt’

canto-ostinato

Op zaterdagavond 13 september wordt de Brugse Markt zowaar geluidsvrij gemaakt voor wat een uniek concert wordt met twee elektronische piano’s en de beiaard. Op het programma het in beiaardkringen zeer bekende ‘Canto Ostinato’ in een Belgische creatie van de bekende compositie van de in Nederland onvolprezen (en onlangs overleden) componist Simeon ten Holt. Stadbeiaardier Frank Deleu, verantwoordelijk voor het voorbije beiaardseizoen, noemt , noemt dit werk ‘spectaculair en verrassend’.

Het werk dateert uit de periode 1976 en 1979 toen ten Holt terugkeerde naar het instrument waarvoor hij ooit was begonnen te componeren. Hij maakt er een ‘vrije’ compositie van die aanleunt bij het minimalisme, maar hij zoekt het vooral in de richting van de melodie en klank. De concerten lijken haast een ritueel waarbij het resultaat telkens anders is, want de componist liet de uitvoeringspraktijk grotendeels over aan de uitvoerder. Daarom gewaagt men van een ‘work in progress’. De pianisten navigeren door het stuk, dat bestaat uit 106 secties, maar houden voortdurend ‘oorcontact’. Bij deze Canto Ostinato is er geen leiding, het is de taak van de muzikanten om het stuk in juiste muzikale banen te leiden. Canto Ostinato betekent letterlijk ‘een aanhoudend gezang waarbij tijd en ruimte los van elkaar komen te staan’. Kenners vermoeden dat ten Holt met deze compositie een met uitsterven bedreigde tak  van de kunst  nieuw leven heeft ingeblazen. Het belooft een concert te worden waarbij het gaat om het nu en het ter plaatse te beleven.

Het beiaardseizoen startte op 16 mei met accordeonist Koen Walraevens, in het kader van Airbag. Het hoogtepunt was wellicht het beiaardwereldcongres op 5 en 6 juli dat het kruim van dit wereldje naar Brugge bracht. Op die manier blijft de Brugse klokkenspelvereniging en de Dienst Cultuur zich inzetten voor de Brugse beiaard. (LF)

Canto Ostinato, zaterdag 13 september om 20.30, gratis inkom, stoelen voorzien, Markt verkeersvrij.

Jan De Haas keert terug als leader of the pack

2014-09-13-jan-de-haas

Meer dan een decennium geleden bracht vibrafonist/drummer Jan De Haas ‘Doing My Thing’ (W.E.R.F. 040) uit, naar mijn bescheiden mening nog steeds een – misschien te weinig ontdekte – parel in de catalogus van dat label. Sindsdien was hij enkel te horen als sideman bij projecten van anderen. Nu is er eindelijk ‘Dreams Ago’ van Jan De Haas Vibes Quartet, intussen al nummer 123 op dat Brugse label.

 

Benny Claeysier over deze muzikant: “Ruim 10 jaar na zijn vorige cd als leader komt Jan De Haas met een opvolger. Hij is zeer karig met het uitbrengen van cd’s, maar levert dan wel telkens een product af dat er staat! ‘Dreams Ago’ bevat vooral eigen composities, maar ook standards van o.a. John Coltrane. Een werkstuk dat zeer toegankelijk en mainstream is, maar toch verrassend hedendaags en een zeer breed publiek kan aanspreken.”

Zoals steeds bij releaseconcerten in De Werf is er mogelijkheid om te kiezen voor de formule van inkomticket + cd: samen € 17,50, voorwaar een aantrekkelijk aanbod vermits ‘besparen’ de komende jaren het dictaat wordt! (PJG)

Zaterdag 13 september om 20.30 uur – info & tickets: www.dewerf.be

 

 

 

September Jazz 2014: triomftocht voor Black Flower!

blackflower

J’avoue: ik heb me dit jaar niet gehaast om op tijd de speelplaats van De Ganzeveer te betreden en daardoor niet de volledige set van opener Sinister Sister gehoord. De kennismaking met deze groep eerder dit jaar (De Werf) en de manier waarop men met het erfgoed van Frank Zappa omgaat, hadden niet bepaald een onuitwisbare indruk op me nagelaten. Toch zal je mij niet horen beweren dat het vijftal geen verdiensten zou hebben: ze interpreteren het oeuvre soms op een originele manier door het aan te durven in éénzelfde compositie thema’s uit meerdere stukken aan elkaar te rijgen; èn ze maken de muziek van de maestro – die vaak, geheel ten onrechte, als “moeilijk” wordt bestempeld – toegankelijk voor een breder publiek dat anders aan die lp’s en cd’s misschien nooit zou willen raken. Die laatste bedenking maakte ik me bij hun versies van bv. ‘Dupree’s Paradise’, ‘Alien Orifice’ en ‘Sinister Footwear 2nd mvt‘. Tussendoor echter ook verzuchtingen vol teleurstelling: waarom de in het origineel toch onmiskenbaar aanwezige  dreigende ondertoon van ‘I Promise Not To Come In Your Mouth’ wegvlakken; en waarom dat schitterende ‘Oh No’ in een dergelijke fletse verpakking? Bedenkingen die duidelijk niet opwogen tegen het warme onthaal waar Sinister Sister zich van het al bij aanvang talrijke publiek in mocht verheugen.

Heel wat meer indruk op mij maakte het Amina Figarova Sextet, dat vooral composities uit ‘Twelve’ bracht. Een cd geïnspireerd door “the move to New York” waar de van oorsprong Azerbeidjaanse pianiste – na een lange tussenstop in Nederland – (voorlopig?) is beland. Het resultaat: composities waarin zij haar impressies over de nieuwe woonplaats en werkstek heeft vertaald, met titels als ‘New Birth’, ‘Another Side Of The Ocean’ + ‘Sneaky Seagulls’  (samen een zgn. ‘Ocean’s Suite’) en ‘NYCST’ (New York City Subway Tango). Bewaarheid werd wat programmator sinds jaar en dag Willy Schuyten vooraf enthousiast aan EXit had verzekerd: “Amina en haar Sextet brengen onverdunde post-bop en een rustpunt in het programma wordt haar concert – trouwens exclusief voor België! – geenszins, want met een muzikant als Ernie Hammes in de rangen blijft dit sowieso swingende topjazz.” Trompettist Hammes verwierf zich inderdaad een glansrol, maar minstens evenveel speelden zich Johannes Mueller (saxen), Bart Platteau (fluit) en bassist Darryl Hall in de kijker. Met wat overdrijving: bij momenten zelfs in die mate dat je vergat dat daar ook nog Figarova zelf was. Maar wanneer zij dan soleerde, werd duidelijk waarom dit hààr groep is en waarom ze voor de affiche werd geselecteerd.

En toen maakte Black Flower zich van het podium meester en bracht een set waarvoor omschrijvingen als “stomend”, “opzwepend”, “bezwerend” nog te schamel zijn. Het vijftal bracht de debuut-cd ‘Abyssinia Afterlife’ (W.E.R.F. 118), waarvoor het zich zwaar heeft laten inspireren door Ethiopische jazz- en soulmuziek, maar waar net zo goed dub als elektronische effecten in klinken. Meteen al na het eerste stuk herinnerde Nathan Daems er bij wijze van lokroep het publiek aan: “Jazz was dansmuziek ooit, en is dat nog, soms.” Die uitnodiging kreeg, naarmate het concert vorderde, steeds meer gehoor en bij het laatste nummer ‘Jungle Desert Mosquito Madness’ stond de ruimte voor het podium dan ook vol dansende concertbezoekers (en 2 honden die – al dat bewegen wellicht niet geheel begrijpend – maar mee heen en weer dolden). Terecht was er nog tijd voor een bisnummer (titelnummer van de cd), maar ook daarna had het feest naar de reacties van het publiek te oordelen, best nog wel een stuk langer  mogen doorgaan. Schuyten droomde er in 2013 al van publiek op de dansvloer van September Jazz te krijgen, maar die wens bleef toen onvervuld. Daems en kompanen slaagden daar wel in en haalden bovendien een dubbele slag thuis: met hun aanstekelijke muziek en spelenthousiasme trokken ze ook volop de aandacht van jongere concertgangers, wat voor jazzoptredens geen evidentie is. Kortom, een perfecte afsluiter voor een inhoudelijk alweer sterke editie die dan ook met een hoge opkomst werd beloond. Minpunt van dat succes is wel dat wie ècht komt voor en zich op de muziek wil concentreren, jaar na jaar steeds meer is gedwongen zich een plaats te veroveren op de eerste rijen, want naarmate de avonduren vorderen wint het achtergrondlawaai van pratende en lachende “bezoekers” alsmaar meer aan volume. (PAUL GODDERIS)

PS: Black Flower is op zondag 28 september om 17.00 uur te gast in Vrijstaat O. tickets en info: www.vrijstaat-o.be

 

Open Monumentendag 13 en 14 september

Sint-Basiliuskapel (onder de Heilig Bloedkapel)

Sint-Basiliuskapel

B_Beernaert4

Brigitte Beernaert en Christophe Deschaumes voor de Poortersloge

‘Brugge is de voorbeeldstad op dat gebied’

Op 10 september 1989 vond in Vlaanderen de allereerste Open Monumentendag plaats, een ‘opdracht’ die in Brugge met brio werd volbracht door de Dienst Monumentenzorg. Het publiek tekende massaal aanwezig, het aanbod groeide jaar na jaar met meer en groter, kwaliteitsvoller en innovatiever. Bovendien schakelde Brugge, als enige Vlaamse stad, vlug over naar een Open Monumentenweekend, en dat voor een publiek dat voor ruim 70 percent bestaat uit Bruggelingen. Vorig jaar, met 25 kaarsjes op de taart, stond met ‘Het beste uit 25 jaar’ een feesteditie op de kaart, geïllustreerd door 33 monumenten die werden geselecteerd uit 550 monumenten die in de voorbije kwarteeuw te bezoeken waren.

Dit jaar is het thema ‘Erfgoed vroeger, nu en in de toekomst’ op maat van Brugge geschreven. Daarom werden ‘kosten noch moeite’ gespaard om de monumenten en de zorg, die er sinds ruim anderhalve eeuw aan wordt besteed, in de verf te zetten.

Op OMD 2014 krijgt de bezoeker, en dat is vooral de Bruggeling, een staalkaart aangeboden van wat in de historische binnenstad en in de deelgemeenten werd en wordt gerestaureerd, hoe het stadsbeeld is aangepakt en hoe de zienswijzen daar rond evolueren. Brugge is de voorbeeldstad op dat gebied. Het groene erfgoed wordt daarbij niet vergeten.

Een weekend lang kan al wie de Brugse monumenten een warm hart toedraagt, genieten van bezoeken aan 20 opengestelde gebouwen en/of deelnemen aan 15 activiteiten. Deelnemen aan deze 26ste editie geeft een exclusieve kijk op het verleden, het heden én vooral de toekomst van het erfgoed en de nooit aflatende erfgoedzorg in Brugge. De Poortersloge, die net stadseigendom is, wordt mogelijk hét kloppende hart van OMD 2014!

Tips?

Wellicht kan een bezoek aan het gerestaureerde Huis van de Notarissen in de Spanjaardstraat, het art décohuis Campers in de Julius&Maurits Sabbestraat,een volledig leeggemaakt  Gruuthusemuseum of de werf van het voormalige ambachtshuis van de kuipers in de Vlamingstraat het publiek overtuigen van het belang van het erfgoed. Zoals steeds zijn verschillende bezoeken slechts mogelijk na reservatie en s er bij In&Uit een mooie brochure te koop voor 2,50 euro.  (LF)

Alle info op www.openmonumenten.be   waar het volledige programma van Brugge consulteerbaar is of bij de Dienst voor Monumentenzorg en Erfgoedzaken, Oostmeers 17 in Brugge   (reservaties voor bezoeken zijn mogelijk vanaf 1 september op 050/47.23.24)

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 814 andere volgers