Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Het bizarre universum van Paul Joostens in MuZEE

Joostens

 

Geboren in 1889, gestorven in 1960, Belgisch schilder, dichter, objectkunstenaar, Franstalige bourgeoisie: heel veel meer is niet geweten over het leven van deze teruggetrokken levende kunstenaar die na zijn studies deel uitmaakte van de Antwerpse avantgarde. Hij omarmde zowel het symbolisme als het kubisme en experimenteerde met dadaïstische collages en objecten gemaakt uit wegwerpmaterialen. Deze collages zijn pas na zijn dood bekend gemaakt, maar tonen, volgens kenners, ‘de essentie van zijn werk’. Blikvanger is de grote collage ‘De maharadja in de haven’ dat ooit versneden werd, en nu voor het eerst weer is samengevoegd.

Episode 1 in Mu.ZEE gaf een overzicht van de tekeningen en schilderijen, episode 2 is gewijd aan de collages en assemblages. Met deze kunstwerken vestigt Joostens zijn reputatie als vertegenwoordiger van de internationale avant-garde in België. De Belgische geschiedenis van de avant-gardecollage begint in zijn atelier anno 1917. Daar experimenteert hij met de collagetechniek die de kubisten en dada-kunstenaars introduceren in de moderne kunst. Rond 1919 reist Joostens enkele keren naar Parijs, waar hij zich vooral laat inspireren door het speelse en ongerijmde karakter van dada. Joostens blijft wel een anarchist en individualist in hart en nieren. Nooit verbindt hij zich aan een kunstenaarsgroepering of internationale stroming. Hij ontwikkelt een persoonlijke en veelzijdige vorm van dada waarin hij collages en assemblages creëert uit diverse en ongebruikelijke materialen. Zijn kunstwerken vertellen verhalen waarin geen onderscheid bestaat tussen cinema’s en kathedralen, filmsterren en Madonna’s, dada en gotiek. (LF)

Cinema Joostens,nog tot 14 september in Mu.ZEE (Romestraat 11, Oostende). Info http://www.muzee.be

 

 

Rocken op Brugges mooiste plein

 Burgrock viert feest, want op vrijdag 11 juli (de Vlaamse feestdag) vindt de tiende editie van dit muziekfestival plaats. Eerst strijden vijf groepen voor een prijzenpot tijdens de rockrally, dan komen de grotere kleppers naar voren: Calling Susan, Elements, Gorki en platenruiter Dirk Stoops mogen de Burg in lichterlaaie zetten.

De rockrally

Organisator Roeland Van Den Driessche: ‘Burgrock probeert voor de rockrally een mix van plaatselijk talent te combineren met talent uit andere provincies. We willen jonge groepjes een kans geven om op een unieke locatie, de Burg, te spelen. Voor veel bands is dat al een eerste reden om zich in te schrijven. Het grote succes zorgt ervoor dat wij al enkele jaren verplicht zijn om preselecties te houden.’ Roeland mocht dit jaar 99 demo’s van bands uit zijn brievenbus vissen. De groepen konden in de paasvakantie hun skills bewijzen in Jeugdhuis Comma tijdens CommaRocks. Daar nam een professionele jury de muziekgroepen onder de loep. ‘De juryleden gaven punten op vier criteria: podiumuitstraling, zang, instrumentaliteit en originaliteit’, zegt Van Den Driessche. Uit die preselecties puurde de jury vijf groepen die kort na de middag de strijd met elkaar aangaan in de rockrally:

-          Momma Said So uit Avelgem (13.00 uur): deze groep met invloeden van Eels, Queens Of The Stone Age, The Black Keys, The Strokes, The Arctic Monkeys en The White Stripes won al de Kortrijkse Voorronde van Kunstbende en de West‐Vlaamse voorronde van Imagine.

-          Eraserhead uit Kortrijk (14.00 uur): dit viertal brengt garagerock met een surrealistische toets. In 2014 wonnen ze de Maybee Rock Rally en Band In Construction Rock Rally.

-          Wasted 24/7 uit Brugge (15.00 uur): deze band tekent voor catchy melodieën, scheurende gitaarsolo’s, stevige ritmes en krachtige ‘vocalen’.

-          ArkEstri uit Gent (16.00 uur): hun muziek is een mengelmoes van (heel) veel, hun songs bevatten heel wat elektronische invloeden.

-          Birds uit Brugge (17.00 uur): deze groep trekt de kaart om atmosferische soundscapes te vermengen met rauwe gitaren. Het viertal flirt ook met shoegaze, mathrock en grunge uit de jaren ’90. Birds haalt zijn invloeden bij onder meer 65daysofstatic, Mogwai, This Will Destroy You en Steak Number Eight.

De prijzentrommel? De winnende groep krijgt een dag opnametijd in de studio van Bart Denaeghel (Fuzzyopolis), een optreden op Burgrock 2015, een fotoshoot door de Burgrock‐fotograaf en de nodige persaandacht.

De kleppers

Gorki

Na de rockrally blijven de decibels op peil. ‘Om 18.00 uur zorgt Calling Susan voor rauwe vintage, maar toch actuele bluesrock. Deze Brugse band won vorig jaar onze rockrally en mag nu opwarmen voor hun streekgenoten van Elements, de groep met leden van Red Zebra. Elements brengt een kruising tussen new wave en britpop’, zegt Roeland. ‘De keuze van de jury voor de rockrally maken we bekend om 20.40 uur. Vijf minuten later mag Gorki het podium op. De Nederlandstalige groep van Luc De Vos heeft ook iets te vieren, want ze bestaan een kwarteeuw. Dj Dirk Stoops mag het feestje op de Burg afsluiten. Verwacht maar dat hij de boel figuurlijk zal laten ontploffen met knallende klanken.’ (ADC)

Info: www.burgrock.org

 

Het Cultuurcentrum klaar voor een beloftevol seizoen

Rocco Granata

Rocco granata

 

Emotieloos is het niet verlopen: directeur Sonia Debal die voor de laatste (?) keer ‘haar’ nieuwe seizoensbrochure van het Cultuurcentrum mocht toelichten. Een carrière lang zeer gedreven en verantwoordelijk voor het uitstekende cultuurhuis dat het Cultuurcentrum vandaag is, zet ze er dezer dagen een punt achter. Weet wel, iedereen op deze planeet is vervangbaar, maar voor het stadsbestuur wordt dit geen eenvoudige oefening. De nieuwe seizoensbrochure is alvast een waardig afscheidsgeschenk geworden met ‘een pittige cocktail van muzikale pareltjes, spraakmakende dans, beklijvend theater en boeiende tentoonstellingen’.

 

Herman Van Veen staat bij Sonia Debal altijd al in een favoriet blaadje en sinds 5 april ’14 kan het helemaal niet meer stuk. Toen zong de Nederlandse bard een ode aan de Brugse zaal: ‘In deze zaal/ in deze Brugse zaal/ hier speelt/ de andere kant van het besef/ hier heeft het zinneloze zin/ hier schijnt het vierkant rond/ hier lijkt de kop het einde/ de staart begin.’

‘De staart’ van het nieuwe seizoen, (vorig jaar goed voor 64.000 bezoekers voor de eigen programmering), begint in het weekend van 18 september. Het Cultuurcentrum huist dan terug in de vernieuwde kantoren in de Sint-Jakobsstraat en een week lang wordt sterk uitgepakt met een aantrekkelijk programma. De aftrap wordt gegeven door Percy Sledge, wereldberoemd (geweest) omwille van When a man loves a woman, hoewel deze liefdesballade zijn vriendin toch niet (meer) kon overtuigen… Het slot vindt plaats op 22 april 2015 met een intiem concert van de Brugse artiesten  Geeraard De Groote & Ann Vandaele. Daartussen bevindt zich een uitgebreid aanbod ‘om de vingers bij af te likken’.

 Dans

Dans is altijd het paradepaardje van Sonia Debal geweest. In 1992 gestart met twee voorstellingen (met inleiding), vandaag uitgegroeid tot een prestigieus pakket van negentien voorstellingen. Dat wordt dit seizoen niet anders. Er zijn de gevestigde waarden als Thierry Smits, Akram Khan, Les Ballets C de la B, Alain PLatel, Grace Ellen Barkey, Meg Stuart, Wim Vandekeybus en het onovertroffen December Dance, in samenwerking met het Concertgebouw. Zij worden aangevuld door aanstormend talent als Hans Van Den Broeck, Peeping Tom of Jan Martens en anderen.

Humor en jeugd

De afdeling humor blijft eveneens een publiekstopper. Namen als Wouter Deprez en Hans Liberg zorgen beslist voor volle zalen. Dat geldt ook voor de familievoorstellingen die met veertien  ‘hoogstaande jeugdtheaterproducties’ wellicht terug meer dan 2.500 kinderen met ouders zal verwelkomen.

Muziek

De concertenreeks, niet eenvoudig tussen het aanbod van Concertgebouw en Cactus in, geeft ruimte aan enkele oudgedienden als Percy Sledge, The Byrds-voorman Roger Mc Guinn, Willem Vermandere, Anne Clark,Mary Black, maar evengoed aan Ozark Henry, Bent Van Looy, Raymond en Yevgueni.  Menig volwassen mens stipt allicht het kleinkunstfestival aan met onder andere Miek & Roel, Della Bossiers en Dimitri Van Toren. Nog meer nostalgie is er met Rocco Granata en The Ramblers, concerten die steevast afgesloten worden met een bal.

Theater

Corebusiness is elk jaar weer het toneelaanbod of Brugge Theaterstad. Daarbij komen enkele grote Nederlandse theaters aan bod. Opvallend doorheen de toneelprogrammering is het actuele karakter van menige voorstelling. Zo blijkt een massale belangstelling te bestaan voor de herdenking van 100 jaar Eerste Wereldoorlog. Gezelschappen als Cie Cecilia, NTGent, SkaGen en Ultima Thule herinneren ons aan deze gruwel. Kunst als archief van onze samenleving. Het Cultuurcentrum werkt ook dit jaar voor de toneelprogrammering  intens samen met De Werf. Nog belangrijker is het project Get Lost. Onder impuls van de grande dame van het theater, Frie Leysen, tekent Brugge, als enige in Vlaanderen, voor drie internationale producties, respectievelijk uit Indonesië, Argentinië en Chili, waar nodig met simultaanvertaling.

Nieuw in het programma is AMAZE, waarvan u gerust het woordje MaZ mag weerhouden. In samenwerking met (de centen van) Stedenbeleid kunnen artistieke jongeren met centen en ondersteuning aan het werk. Enthousiaste jongeren kunnen in de MaZ terecht met door hen gekozen voorstellingen.

Kunst

Beeldende kunst hield het, met de adem van de komende Triënnale in de nek, beknopt: een overzichtstentoonstelling van de Spaanse kunstenares Alicia Framis (vanaf 20.11.2014) in De Bond). Nog: De Geschreven Stad in de Stadshallen (25.04.2014): dichters en kunstenaars over ‘de stad’ met voer uit Griekse tot hedendaagse tijden. Qua thematiek een tentoonstelling die nauw aansluit bij de Triënnale.

Conclusie: afscheidnemend directeur Sonia Debal laat een ijzersterk merk na met een seizoensprogrammering die mening cultuurcentrum benijdt. Bovendien is Brugge het enige  cultuurhuis dat zoveel samenwerking voert met andere partners. Het volledige programma vindt u in de knap vormgegeven brochure. Moet worden vervolgd. (LF)

 

Info: http://www.ccbrugge.be

 

 

Cactusfestival door de lens van rockfotografen

 

EDM_6321

Inge Kinet (foto EDM)

 In het tweede weekend van juli staan de concertfotografen Inge Kinnet en Christophe Brysse in de frontlinie van het jaarlijkse Cactusfestival in het Minnewaterpark. Camera’s in de aanslag, arendsblik op scherp gesteld, zoekend naar dat perfect beeld voor de gevoelige plaat. Die krijgen ze gegarandeerd te pakken van onder meer Mogwai, Intergalactic Lovers, Arsenal, The Afghan Wigs en Massive Attack. EXit polste bij Inge en Christophe naar hun festival- en concertervaringen.

 

Bruggelinge Inge Kinnet (°1972) kreeg de smaak van concertfotografie goed te pakken toen ze midden de helft van de jaren 2000 enkele edities van het Dudzeels festival Dudstock in beeld mocht brengen. ‘Het was meteen liefde van in het begin, het zorgde voor een fantastisch gevoel’, zegt ze. Het Cactusfestival waar ze al jaren een trouwe bezoeker van was, was de volgende logische stap. Inge werkt samen met Geert Van de Velde, een andere concertfotograaf, en levert foto’s aan onder meer Humo, Proximus Go for Music en de Gazet van Antwerpen.

Christophe Brysse uit Torhout (°1970) volgde fotografie/film aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (Gent) en schiet jaarlijks ongeveer 40.000 foto’s van muziekgroepen. ‘Ik zit al een tijdje in het vak, maar vorig jaar pas was mijn debuut als fotograaf op het Cactusfestival. Voordien ging ik er enkel heen als toeschouwer’, zegt hij. Christophe is momenteel fotograaf voor de cultuursite Cutting Edge, huisfotograaf voor het festival Masters@rock en voor enkele bands van het zwaardere kaliber (King Hiss, Cowboys & Aliens…) en gelegenheidsfotograaf voor Channel Zero en Triggerfinger.

Verbroedering van Bruggelingen

‘Wat me aantrekt aan het Cactusfestival, zijn de sfeer, de gezelligheid, de samenhorigheid onder de bezoekers en de medewerkers’, zegt Inge Kinnet. ‘Elk jaar kom er je oude vrienden tegen die je minstens een jaar niet meer hebt gezien. Het festival is een verbroedering van Bruggelingen. En dat allemaal gelardeerd met een pak goede muziek. De organisatie slaagt er elk jaar in om, naast de gevestigde waarden, een aantal onbekendere groepen naar voren te schuiven die meestal als verrassing van het festival uitgroeien. Door hun locatie is het Cactusfestival verplicht klein te blijven, maar dat aspect zorgt juist voor een bepaalde gezelligheid die je op andere festivals niet aantreft. Vandaar dat het één van mijn favoriete festivals blijft.’ Ook Christophe Brysse beaamt die gezelligheidsfactor. Hij looft vooral ook de backstageruimte. ‘Het is daar bijzonder aangenaam om te vertoeven. Ik zou het zelfs durven omschrijven als een café zonder complexen. Het Cactusfestival onderscheidt zich van de rest door de setting: er is één hoofdpodium and that’s it. Voor een fotograaf is dat een comfortabel gegeven. We hoeven dan niet van het ene naar het andere podium te crossen in de hoop niets te missen. De werkdruk ligt daardoor een stuk lager en dan kan ik ook wat meer van het festival zelf genieten. Maar begrijp me niet verkeerd: ik hou ook van die rushes naar de verschillende podia.’ ‘Die rushes storen mij ook helemaal niet,’ zegt Inge. ‘Je zit in een adrenalineflow en je bent toch voortdurend bezig met je werk. We beleven het festival wel op een andere manier, maar ik zou het niet anders meer willen. Als ik als toeschouwer naar een concert ga, zie ik enkel maar continu mooie beelden en bewegingen passeren die ik niet kan fotograferen. Beroepsmisvorming, zeker?’ (ADC)

HET VOLLEDIGE INTERVIEW LEEST U IN (de papieren) EXIT 235

Een drukke zomeragenda: van Vama Veche tot Uitzomeren

 

EDM_6162

Foto Ellen De Meulemeester

 Niets te doen in Brugge? Als we de zomerkalender zorgvuldig overlopen, dan wordt meteen één zaak heel duidelijk: we zullen in juli en augustus niet veel in ons kot zijn! Maar wat meer is: door een betere spreiding van de zomerse evenementen, is kiezen niet langer verliezen. ‘We hebben met de culturele actoren rond de tafel gezeten en samen een heldere zomeragenda voor Brugge opgemaakt,’ zegt Schepen van Evenementenbeleid Annick Lambrecht.

 

‘Vandaag de dag komt er heel veel op ons af en eigenlijk willen we zo weinig mogelijk missen. Vroeger gebeurde het geregeld dat er moest worden gekozen tussen twee of meer evenementen die gelijktijdig plaatsvonden in Brugge. Door met iedereen te communiceren en een kalender op te maken, hebben we dit willen vermijden. Spreiden in tijd en ruimte, dat is evenementenbeleid’, verduidelijkt Schepen Annick Lambrecht. ‘Vroeger gebeurde het ook wel dat verschillende activiteiten steeds weer op slechts een aantal locaties werden ingepland, zodat de buurt daar (te) vaak geconfronteerd werd met bijvoorbeeld extra lawaai. Ook daaraan hebben we een mouw gepast, want nu hebben we bijvoorbeeld het Sebrechtspark ingeschakeld zodat het Astridpark wat ontlast wordt.’

En dat het een drukke zomer wordt, bewijzen Vama Veche, Cactusfestival, Klinkende Kroegen, Burgrock, Brugge Tripeldagen, MAfestival, Moods!, Benenwerk, WeCanDance… Over al deze activiteiten leest u meer in deze en de komende edities van EXit.

Ook Brugge Plus draagt met vijf evenementen bij tot een sfeervolle hot summer. Een summ(i)er overzicht:

-              Filmophetstrand in Zeebrugge: elke donderdag in juli en augustus vormt het strand van Zeebrugge het decor voor een gratis openluchtbioscoop. In de namiddag (14.30 en 16.30 uur) worden twee jeugdfilms vertoond, waarvan de tweede telkens geselecteerd wordt door het Jeugdfilmfestival. Om 20.00 uur staat de hoofdfilm op het programma. Dit jaar vindt Filmophetstrand plaats op het evenementenplatform naast de St. George’s Day Wandeling.

-              Uitwijken: op 14, 15, 16, 17 en 18 juli trekt het Spaanse gezelschap Leandre & La Tal naar vijf Brugse wijken (Koolkerke, Sint-Pieters, Sint-Kruis, Ver-Assebroek en Sint-Andries). Vijf avonden na elkaar brengen ze de voorstelling ‘Démodés’, die ook te zien zal zijn tijdens het gratis circusfestival Cirque Plus.

-              Cirque Plus: humor, acrobatie, een vleugje emotie en heel veel sfeer zijn de rode draad doorheen dit driedaagse circusfestival op 19, 20 en 21 juli. Op het gezellige terras onder de bomen in de tuin van het Grootseminarie kun je even tot rust komen, een hapje eten en iets drinken.

-              Lichtfeest Lissewege: het ‘witte’ polderdorp wordt in het weekend van 22 en 23 augustus nog een tikkeltje gezelliger. Een keer per jaar staat Lissewege in het teken van het licht. Daar zorgen tal van diverse artiesten voor. De combinatie van poëzie en muziek, vuurinstallaties, kunst en straattheater zorgt voor een intieme en gezellige sfeer. Het Lichtfeest is gratis en vindt plaats in het oude centrum van Lissewege.

-              Uitzomeren: op 29, 30 en 31 augustus wuiven we zomervakantie uit in het Sebrechtspark. Op vrijdag en zaterdag zorgt Cinema Lumière voor een filmavond.  Op zondag vormen straattheater, muziek (Radio Oorwoud) en een heerlijke hap het menu van de dag. (ADC)

Info:  www.bruggeplus.be of bij In&Uit, ’t Zand 34, 8000 Brugge of 050 44 20 02.

 

Op 4 juli swingt de Burg!

The Bare Necessities

“Goede raad en echt niet duur”, zoals een beroemde stadsgenoot – ik geef toe: in een geheel andere context – zong: wie in deze tijden van alles allesoverheersende voetbalgekte snakt een avond lijf en leden los te kunnen gooien, krijgt daartoe op 4 juli volop de gelegenheid.

In het openingsluik van een tweedaagse presenteert Fedekam West die avond de eerste Brugge Swing Night, waarmee de organisatie meteen een nieuwe traditie wil inluiden. Blaasmuziek koppelen aan een andere kunstvorm, is de doelstelling, en voor de try-out viel de keuze op de combinatie van bigband en zang. Concreet vertaald: komende vrijdag  delen Swing Time Society en The Bare Necessities de affiche.

Swing Time Society beheerst een gevarieerd en uitgebreid repertoire (meer dan 200 nummers!) van grote swingklassiekers, hedendaagse jazz, pop, dans- en filmmuziek en muziek uit het “lichtere genre”. Begin maart slaagde deze bigband er in tot tweemaal toe de Magdalenazaal  met enthousiastelingen vol te laten lopen.

Het Brugse koor The Bare Necessities – inmiddels ruim 15 jaar jong en actief – zingt meerstemmige liederen uit het lichte repertoire van jazz, musical en filmmuziek en kenmerkt zich door een afwisselend programma in een sfeer van romantiek en nostalgie.

Tijdens die eerste Brugge Swing Night verzorgt elk van de acts een afzonderlijk programma, maar ze delen (en vullen) ook letterlijk het podium om samen een aantal nummers te brengen. (PJG)

Vrijdag 4 juli om 20.00 uur – (ongenummerde) tribunekaarten à 15 euro zijn vooraf bij Fedekam West (050/31 87 64) of ter plaatse op de Burg te koop vóór aanvang concert.

Info over de optredende groepen: www.bare-necessities.bewww.swingtimesociety.be

Voor het volledige programma van de tweedaagse: www.fedekam.com

 

 

 

Sonia Debal geeft de (brandende) fakkel door

S_Debal

Foto Stijn Vos

Drieëntwintig jaar trouwe dienst heeft ze er op zitten, een periode waarin ze het Cultuurcentrum heeft uitgebouwd tot één van de sterkste spelers in Vlaanderen in deze categorie. In een recent gesprek met EXit kondigde burgemeester Landuyt aan dat haar functie voortaan door twee mensen zal worden ingevuld, maar ook dat wordt geen eenvoudige klus. Zowel de schaduw als de erfenis van Sonia Debal zal nog lange tijd nawerken en de (kandidaat)opvolgers voor een zware opdracht plaatsen. Maar in afwachting dat het stadsbestuur die langverwachte knoop doorhakt pakt het Cultuurcentrum nog één keer uit met een stevige seizoensbrochure, getekend Sonia: hagelwit, reliëfletters op de cover, tactiel, tastbaar. Niet toevallig toont het luik dans daarin een rijk geschakeerd palet. Als Sonia Debal de voorbije twintig jaar iets op de kaart heeft gezet in deze stad, is het beslist hedendaagse dans. In 1992 gestart met twee dansvoorstellingen (met inleidend gesprek), vandaag goed voor negentien voorstellingen en het internationaal gewaardeerd dansfestival December Dance.  Weten dat een absolute danstopper als Akram Khan hier in 2007 zijn eerste eigen productie uitvoerde, noopt tot enige fierheid.

Soepelheid in de programmering kan haar evenmin ontzegd worden. Tot 2001 en de komst van het Concertgebouw was het Cultuurcentrum het belangrijkste cultuurhuis, inclusief opera, pop, klassiek en hedendaagse muziek. Na het cultuurjaar 2002 werd geschakeld naar een ander niveau met meer aandacht voor jongeren, nostalgie, familievoorstellingen,wereldmuziek en samenwerking met Lessen in het Donker en andere. Het accordeonfeest Airbag en het  flamencofestival kwamen uit creatieve kokers en zijn nu vaste waarden op de affiche.

De grote troeven hielden ook stad: ‘Brugge Theaterstad’ met een aanbod voor grote en kleine zaal en de samenwerking met De Werf die leidde tot programmering in overleg. Nieuw dit jaar is de uitbreiding van de Bach Academie naar de Stadsschouwburg, de programmering van internationaal theater (uit Zuid-Amerika) en de aandacht voor de herdenking van Wereldoorlog I. Nieuw, met dank aan Stedenbeleid, is het project AMAZE waarbij jongeren een podium (de MaZ) en logistieke steun krijgen om artistieke ideeën vorm te geven. Volgens de bezoekcijfers is de helft van het publiek van het Cultuurcentrum jonger dan 26 jaar en met dat potentieel moet iets gebeuren. Blijft, tot slot, het luik beeldende kunst, in Brugge een domein dat aardig versnipperd ligt over diverse spelers, en straks met de Triënnale een prestigieus luik krijgt toegevoegd. Toch pakt programmator Michel Dewilde uit met de bekende Spaanse kunstenares Alicia Framis en met een eerder literaire kunsttentoonstelling in de Hallen: De Geschreven Stad, teksten, gedichten, redevoeringen vanaf de Griekse tijd tot vandaag. Rond de programmering van de Triënnale heerst nog volstrekte stilte, maar dit lijkt aardig in de buurt te komen. Brugge gaat een mooi cultuurseizoen tegemoet. (LF)

 

 

Marec à l’érotique

Marec2010-06-29c kopieMarec

Het verhaal startte in de Provence, zijn favoriete vakantieadres. Marec (Bruggeling Marc De Cloedt), de man die zijn dagelijks brood verdient met cartoons in Het Nieuwsblad en Dag Allemaal, zocht er een uitweg voor een ander talent: erotische tekeningen. In Saint-Rémy de Provence, de stad waar Van Gogh ooit een tijdje verbleef,  ontmoette hij Hans Kusters (de Nederlandse muziekuitgever) die hem aanraadde zijn tekenwerk te bundelen in een mooie uitgave en er een tentoonstelling in een Brusselse galerie aan vast te binden.  Het boek werd een gezamenlijk project van Van Halewyck en Hans Kusters Music. De Brusselse Morbee Galerie (Stalingradlaan 26) toont de honderd erotische tekeningen nog tot 19 juli.

Opvallend in dit verhaal is dat Marec zijn inspiratie vond (en vindt) dicht bij huis, meer bepaald bij zijn echtgenote. Nu zijn er wel vaker kunstenaars die hun vrouw portretteren, maar die tekeningen verlaten dan zelden de intimiteit van het atelier of bereiken nooit het publiek. Tekenaar en model hebben hier alle pudeur achter zich gelaten.

Uiteraard gaat de kijker vergelijken met het andere werk van Marec. Bij deze tekeningen zie je hem evolueren  in stijl en schets. Hij beroept zich daarbij enigszins op de Brugse kunstschilder Robert Devriendt , die hem indertijd onderwees op de Stedelijke Academie, en hem adviseerde: ‘vergeet nooit hoe de werkelijkheid er uit ziet’. Dat doet Marec hier met brio en een minimum aan lijnen.

De uitgave wordt op een geestige manier ingeleid door Herr Seele die in zijn hoedanigheid van pianostemmer ooit ten huize Marec (langs de Damse Vaart) belandde. Herr Seele denkt dat alleen mevrouw ‘de muurpiano van bescheiden allure’ bespeelt en prijst haar als ‘het prachtige model van de meester’. Marecs tekenstijl doet hem overigens denken aan de stijl van Matisse: ‘Hij etaleert de tekenkunst van de klassieke meester, de mediterrane kunst van lijnen en eenvoud’. Co-uitgever Hans Kusters ontdekte in dit boek ‘honderd tekeningen die ons verwarmen en naar het zonnige zuiden doen verlangen.’ (LF)

Info: Marec, 100 erotische tekeningen,  Van Halewyck, € 25. De expo loopt in Morbee-Galerie, Stalingradlaan 26, Brussel (www.morbeegalerie.com).

 

 

Openmuseumdag met jazz en kettingzaag

Peter Jacquemyn

Op zondag 29 juni ontvouwt zich op meerdere locaties – Sint-Janshospitaal, Arentshuis, Groeninge- en Gruuthusemuseum – de Openmuseumdag. De al te voor de hand liggende vraag wat de aanleiding is voor deze gratis happening waarmee Musea Brugge de zomer inluiden, werd plotsklaps heel wat minder banaal door het verrassende antwoord dat Manfred Sellink bij een kop koffie aan EXit serveerde.

Manfred Sellink: ‘Toen onze medewerker Nicolas Van Bogaert van iemand van de Groendienst vernam dat de oude perelaar in de tuin van het Groeningemuseum stervende was, vond hij dat een interessant gegeven voor Peter Jacquemyn, een kunstenaar gespecialiseerd in het creëren van houten sculpturen uit bomen. Met diens dubbeltalent – beeldhouwer èn muzikant – hadden we tijdens Jazz Brugge 2012 al kunnen kennismaken:  op de zolder van het Sint-Janshospitaal was er een tentoonstelling van zijn werk en speelde hij een middagconcert (met Evan Parker, PJG). Peter ging op onze vraag om die verweerde boom tot kunstwerk te herscheppen graag in. Een week vooraf komt hij naar hier om alles goed voor te bereiden – werken met onder andere kettingzaag moet verantwoord en veilig gebeuren – en aan zijn creatie te beginnen. Iedereen die dat wil, zal de ontstaansgeschiedenis van een kunstwerk van begin tot afwerking mee kunnen volgen; tekstborden zullen de manier van werken van de kunstenaar toelichten.’

 

EXit: En daaruit groeide dan die hele happening?

Sellink: ‘Inderdaad, dat wordt het kader voor een hele reeks evenementen op vier locaties, waarin onder meer ook plaats is voor poëzie en muziek. Zondag 29 juni is een zeer bewuste datumkeuze: aftrap voor de zomer, mooi(er) weer en dus veel passanten en museumbezoekers, einde van de examens waardoor ook de Bruggelingen betrokken. Daags nadien gaat het Gruuthusemuseum voor lange tijd dicht.  In die periode is ook een tijdelijke installatie van Christian Boltanski te zien op de zolder van Sint-Janshospitaal. Het transformeren van die stervende boom tot kunstwerk wordt het sluitstuk, maar deze sculptuur is niet bedoeld als permanent kunstwerk: ze zal blijven staan tot ze vergaat of dient weggehaald omwille van bijvoorbeeld verrotting wegens immers onderhevig aan weer, vocht en tijd.’

 

EXit: Jazz krijgt een belangrijke rol toebedeeld?

Sellink: ‘Bij ons idee geraakte ook Rik Bevernage van De Werf betrokken. Zijn voorstel was  aan die happening een muzikaal luik te koppelen met daarin een rol voor Peter zelf (vergezeld van een of meerdere muzikanten), maar ookvoor Mâäk. Door die keuze viel alles echt op zijn plaats: een groep die èn mobiel is – want op verschillende locaties korte concerten zal geven – èn zonder versterking kan spelen. En meteen ook die dubbele gelaagdheid: terugblik op de vorige editie van Jazz Brugge en link met 2014 want Mâäk op die affiche.’

 

EXit: Nochtans brengt Mâäk niet bepaald de meest toegankelijke jazz.

Sellink: ‘Klopt, maar Musea Brugge staan voor diepgang en inhoud en dat mag ook worden weerspiegeld in het programma van 29 juni. Dat de muziek best wat complexer mag zijn, wordt trouwens bewezen door het feit dat de middagconcerten tijdens Jazz Brugge steevast worden ervaren als een hoogtepunt en altijd zeer veel publiek trekken. Dit toont aan dat ook minder in het gehoor liggende muziek zeer gesmaakt wordt. Het aanbod moet dus niet enkel uit het meest vanzelfsprekende bestaan, het moet ook het publiek prikkelen, want dat publiek kan veel meer aan dan wordt gezegd en gedacht.’ (PJG)

Info:  www.museabrugge.be

 

 

Confuciusinstituut presenteert Chinese volksmuziek uit Jiangsu

molihua 5

Dat Brugge enkele jaren geleden als locatie werd uitverkoren voor een Belgische vestiging van het Confuciusinstituut – wereldwijd: 300 instituten! – is in deze stad nog te weinig bekend en zou haar bewoners nochtans best met enige trots mogen vervullen. Voor de oprichting ervan in een historisch beschermd pand in de Sint-Jorisstraat, sloegen de universiteit in Hangzou en Howest de handen in elkaar. Verspreiding (en visibiliteit) van de Chinese cultuur en taal heet de missie en dit betracht het instituut door een aantrekkelijk aanbod dat zich richt op zowel de hogeschoolstudent als de geïnteresseerde leek en iedereen die om professionele of persoonlijke redenen met China in contact komt. Activiteiten zoals het Festival van de Chinese Letterkunst (afgelopen weekend in het Provinciaal Hof) en concerten moeten bijdragen tot extra naambekendheid.

Op 29 juni is er de gelegenheid een delegatie van de Jiangsu Performing Arts Group uit Nanjing te beluisteren: het “Jasmijn” ensemble vult het podium van het neogotische gymnasium van Hogeschool West-Vlaanderen met een batterij traditionele Chinese instrumenten. Vakmanschap en virtuositeit vinden elkaar in een lofzang op het land en volk bezuiden de Yangzi-rivier, het unieke 19de eeuwse kader doet de rest. Dit optreden –  het enige in Vlaanderen want de Chinese groep heeft het Confuciusinstituut Brugge op de valreep  aan zijn tournee door België toegevoegd – is gratis en wordt gevolgd door een receptie en gelegenheid tot meet & greet met de artiesten. Wie dit uniek concert wil meemaken moet zich vooraf  registreren via mail: confucius@howest.be (PJG)

Zondag 29 juni om 19.30 uur in de neogotische zaal van Howest.

Opgelet: inkom en parking via Klaverstraat 52!

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 791 andere volgers