Exit Magazine

Maandelijks Brugs Cultuurblad

Van MA tot MOODS!

Van MA tot MOODS! 

We can dance

 

Wie de voorbije zomer de Brugse evenementenkalender in de praktijk bracht, heeft zich niet verveeld. Het zwaartepunt lag, als steeds, in de voorbije augustusmaand, met de eerste (?) editie van het stadsfestival MOODS!en het tiendaagse MAfestival, de hoogmis van de Oude Muziek.

MOODS!, de nieuwe naam voor Klinkers, was eventjes voer voor taalpuristen, maar daar trok het publiek zich niets van aan. Inhoudelijk was dit een sterke editie. De affichetoppers Suzanne Vega en Babylon Circus vulden het Burgplein tot in de uithoeken, de minder bekende Sophia en The Magic Numbers zagen een behoorlijke opkomst. De twee betaalconcerten, Nils Frahm en Melanie De Biasio op het Gruuthuseplein, verkochten op voorhand vlot uit. Buika maakte op MOODS! haar première met een sterk en emotioneel gekleurd concert, Melanie De Biasio demonstreerde waarom ze begin juli op Werchter stond en met Eels door Europa toerde. Nils Frahm, veelzijdig met intimistische pianostukjes tot ‘een spacy keyboardsound’, staat voor de grote doorbraak, maar kreeg (een kwartier lang ) af te rekenen met een rondcirkelende politiehelikopter en luide Deense voetbalsupporters. Het drukte de pret niet, Frahm zag er zelfs ‘grootstadallures’ in. Waar deze stad al niet van beschuldigd wordt….

MA, het tweeletterwoord voor Musica Antiqua, had zwaar geïnvesteerd in een originele affiche en een navenante festivalformule, en dat heeft andermaal gerendeerd. Met 17.000 bezoekers scoorde men dit jaar zelfs beter dan met de feesteditie van vorig jaar. Toch zijn het als steeds de bekende namen die zalen doen vollopen, zoals de hier gekoesterde Jordi Savall die ruim 1000 man op de been bracht met zijn nochtans intieme consortmuziek. Ook de Messe de Nostre Dame van de 14de eeuwse componist Guillaume de Machaut , een middagconcert in de Sint-Annakerk, was een publiekstopper, terwijl de jazzversie van Robin Verheyen van diezelfde de Machaut een uitverkochte De Werf opleverde. Daarnaast blijft het Concours talent uit de hele wereld aantrekken (Bruggeling Beniamino Paganini haalde de halve finales) en de (gratis)Fringe-concerten zijn een graag geziene nieuwkomer. Spijts het hondenweer namen alsnog 700 muziekliefhebbers deel aan het slotevenement Vélo Baroque. Volgend jaar speelt MA van 31 juli tot 9 augustus.

WECANDANCE tenslotte, in De Standaard ‘de verfrissendste nieuwkomer in het festivallandschap’ genoemd, lokte enkele duizenden liefhebbers die zich op het strand van Zeebrugge konden laven aan beats en psychedelische rock , aangevuld met de kookkunsten van onder meer Sergio The Jane Herman.

Conclusie: de zomer van Brugge verdient een pluim en een herhaling.

 

blackflower-jazz

Black Flower sluit September Jazz af

 

Jazz in the open …

In één week tijd twee jazzavonden, met meerdere acts, in openlucht: mooi als afsluiting van de zomerfestivals, symbool van zorgeloze dagen. Zot van Jazz is er voor de derde keer: dat voor dit initiatief op de binnenplaats van De Halve Maan blijvende belangstelling bestaat, werd vorig jaar met een volledig uitverkochte editie bewezen. September Jazz telt al zesmaal zoveel kaarsen op de verjaardagstaart, heeft zijn bestaansrecht dus al meer dan voldoende bewezen èn presenteert eens te meer een affiche die behoorlijk hoge verwachtingen wekt.

 Zot van Jazz

“Jazz” krijgt dit keer een “eerder ruime” defïnitie met een opener als An Pierlé, een keuze mede op aangeven van Ann Vanneste die hiermee haar liefde voor deze muziek out. Pierlé  komt haar recentste (solo)cd “Strange Days” voorstellen, met daarop weer hoofdzakelijk eigen werk, maar even traditioneel een eigenzinnige cover: na eerder Gary Numan en Jacques Dutronc, onderwerpt zij nu Talk Talk  (“Such a shame”) aan herinterpretatie.

Wie “echte” jazz verkiest, komt ongetwijfeld vooral voor trompettist Bert Joris. Een week eerder nog actief met BJO (opname nieuwe cd in De Werf), treedt hij hier aan met zijn eigen kwartet, dat intussen zowaar 17 jaar bestaat. Een blijvende waarde, noemt Joris deze groep in “Jazzmozaïek”, bestaande uit absoluut Europese topmuzikanten: pianist Dado Moroni (voor deze gelegenheid vervangen door onze streekgenoot Bram De Looze), bassist Philippe Aerts en drummer Dré Pallemaerts.

Als steeds speelt een trio binnen in de gelagzaal de laatste noten: Brugs Jazz Consort o.l.v. saxofonist Marc Alleyn mag de nakaartende concertgangers van (achtergrond)muziek voorzien bij hun evaluatie van de voorbije muziekavond.

September Jazz

Een introductie tot de muziek van Frank Zappa voor mensen met interesse voor dat oeuvre maar die gezien de omvang ervan niet weten waar gestart. Zo omschreef drummer/ medebezieler Lander Gyselinck eerder dit jaar aan EXit wat Sinister Sister drijft. En benadrukte dat dit zeker géén Zappa-tribute band, noch een eenmalig project is! Het optreden in De Werf op 14 maart overtuigde – een zeldzame kritische stem buiten beschouwing gelaten – dermate dat Willy Schuyten de groep terstond contacteerde voor September Jazz. (Bezige bij Lander, overigens, wordt wegens alweer elders druk “aan de slag”, vervangen door Xavier Rogé.)

Ensuite: Amina Figarova, met wie Brugge al eerder het genoegen had kennis te maken (De Werf). Schuyten programmeerde haar weloverwogen in het midden van de avond: “Na de duidelijke rockinvloeden van de eerste act en de Ethiopisch-Afrikaanse invloeden aan het slot van het festival, brengen Amina en haar Sextet onverdunde post-bop. Een rustpunt wordt haar concert – trouwens exclusief voor België! – evenwel geenszins, want met een muzikant als Ernie Hammes in de rangen blijft dit  sowieso swingende topjazz.”

Afsluiten doet Black Flower, het nieuwe project van Nathan Daems. Wie vertrouwd is met de vorige cd’s van deze saxofonist-fluitist, weet dat zijn muzikale interesses de grenzen van de jazz ver overstijgen. Het resultaat van de onderdompeling in Ethiopische jazz- en soulmuziek is te bewonderen op het in  april 2014 uitgebrachte debuut ‘Abyssinia Afterlife’. Bij wijze van referentie: in juli mochten deze 5 straffe mannen op de zgn. Garden Stage elke avond van het eerste vierdaagse luik van Gent Jazz afsluiten! (PJG)

 Zot van Jazz op vrijdag 29.08 vanaf 20.00 uur in De Halve Maan

Info & tickets: www.zotvanjazz.com

September Jazz op zaterdag 06.09 vanaf 18.30 uur in De Ganzeveer (gratis!)

Info: www.dewerf.be

EXit-september nu al in de (gratis) aanbieding

340115_redactioneel_237

 

Op de valreep van het nieuwe cultuurseizoen, aandacht voor:

*Jan Broes toont zijn ultieme collectie kalligrafische kunst

*Een cultklassieker op de Brugse Markt

*Zeventig acts op Elements Festival

*Muziekschool Metronoom breidt uit naar Fort Lapin

*September is jazzmaand

*en de vertrouwde rubrieken….

BJO (ver)kiest De Werf als locatie voor opname nieuwe cd

Bert Joris

 

Het Brussels Jazz Orchestra, dat zich inmiddels tot in de VS een stevige reputatie bijeen heeft gemusiceerd – getuige de nominatie voor een Grammy Award – maakt in augustus in Brugge opnamen voor zijn nieuwe cd. De vraag om dat in De Werf te kunnen doen, kwam expliciet van BJO zelf, benadrukt Benny Claeysier, verantwoordelijke W.E.R.F.-label, niet zonder trots.

 

‘BJO, dat al een tijd met Enrico Pieranunzi werkt aan het gezamenlijk project ‘Transit Side’ waarbij volop wordt geput uit bestaand repertoire van deze Italiaanse componist-pianist, zocht een geschikte plaats voor een live-registratie. Koen Maes, hun manager, richtte aan ons de vraag of De Werf als locatie mocht worden gebruikt om de cd op te nemen en een aantal concerten te spelen. Wij gingen op dat verzoek graag in: gedurende een week resideert en repeteert BJO bij ons, met als finale 2 optredens. Aanvankelijk was niet zeker of de cd op het W.E.R.F.-label zou worden uitgebracht, maar vrij snel werd beslist dat toch te doen. In augustus zijn er dus 2 exclusieve, volwaardige optredens, maar voor een publiek van per avond telkens max. 100 aanwezigen. Dat het aantal toeschouwers wordt beperkt, is om redenen van geluidskwaliteit voor de registratie: enkel plaatsen op de vaste tribune, geen extra losse stoelen.’

EXit: Ook trompettist Bert Joris is nauw betrokken?

Claeysier: ‘Klopt, Bert schreef de arrangementen voor dit project en speelt ook mee. Die nieuwe cd wordt meteen zijn derde release met BJO, na eerder al ‘The Music of Bert Joris’ en ‘Signs and Signatures’ (resp. W.E.R.F. 029-030 en 085, PJG).’

Exit: Tussen BJO en De Werf is in de loop der jaren duidelijk iets moois gebloeid?

Claeysier: ‘Er is inderdaad al een zeer lange traditie van samenwerking en een nauwe band. De cd’s van deze groep, die traditionele en zich vlot in het oor nestelende jazz brengt, behoren tot de bestsellers van het W.E.R.F.-label, wat voor ons  uiteraard heel interessant is. Bovendien zijn zowat alle muzikanten van dat orkest ook individueel te horen op allerlei cd’s die – al dan niet onder hun eigen naam – bij ons werden uitgebracht. BJO vind ik echt wel een van de beste bigbands ter wereld, het verwondert mij dan ook geenszins dat het gezelschap voor een Grammy werd genomineerd.’ (PJG)

 

Vrijdag 22 (volzet!) & zaterdag 23.08, 20.30 uur: BJO & Enrico Pieranunzi – Transit Side

Info & tickets: www.dewerf.be

 

 

 

 

Jan Broes’ kalligrafisch testament

Broes1Broes Jan

Tentoonstelling ‘De Collectie’ toont zijn letterpassie in volle glorie

Meer dan dertig jaar reeds organiseert Jan Broes (76, maar onvermoeibaar) in zijn unieke, historische pand De Zomere (uit 1479) boeiende tentoonstellingen die volledig gewijd zijn aan ‘de letter’. Als een voorlopig eindpunt toont hij deze keer zijn eigen verzameling ‘letters, tekens en symbolen’ in het decor van zijn huis en binnentuin. Bij wijze van artistiek testament heeft hij alles gebundeld in een prachtig uitgegeven kijkboek waarin je bladert van ontroering naar ontroering. Bezoek aanbevolen.

EXit: Jan, deze tentoonstelling verdient een prachtig boek?

Jan Broes: ‘Ik heb er een kijkboek van gemaakt, geen studie over de letter, waarover al  heel wat vakliteratuur verschenen is. Ik acht mijzelf daar trouwens niet toe in staat. Daarom een boek als een bundeling beeldmateriaal van een collectie letterwerk, doorheen de jaren verzameld door een gepassioneerd liefhebber.’

EXit: De hamvraag: hoe is deze collectie tot stand gekomen?

Broes: ‘Door het inrichten van acht tentoonstellingen over dat onderwerp, en door er nu al meer dan dertig jaar intens mee te leven, is hier heel wat  ‘blijven hangen’, zowel letterlijk als figuurlijk. Andere werken heb ik in opdracht laten uitvoeren. Veel werken ook heb ik uitgekozen en graag aangekocht. Tenslotte heb ik er ook een aantal gekregen of ze werden mij toevertrouwd, werken die ik geregeld heb getoond in tentoonstellingen. Daardoor is deze collectie zeer verscheiden en internationaal gekleurd. Kwaliteit was altijd de enige norm. In alle bescheidenheid er zitten uitzonderlijke werken bij die een streling zijn voor het oog en het hart.’

Kalligraaf Werner Schneider is vol lof over de tentoonstelling: ‘Wat Jan Broes in De Collectie heeft samengebracht vindt nauwelijks zijn weerga in het domein van de westerse kalligrafie. Zijn ambitie is het bereiken van een tijdloos kwaliteitsniveau, zijn spreekwoordelijke bekommernis om de goede vorm leidde tot zeldzame documenten van hoog niveau.’

Deze tentoonstelling mag elke letterliefhebber aanspreken. Kalligrafie staat hier voor veelzijdige technieken, vormgeving en materialen. De scala reikt van papier, steen, glas, hout en metaal, zowel in twee als drie dimensies, en dat in het kader van een zeldzaam vijftiende eeuws pand (‘Colombus moest nog Amerika ontdekken’ stipt Jan Broes aan) met stemmige binnentuin.

De tentoonstelling doorkruist het huis van boven tot onder en buiten, een fascinerende wandeling langs teksten en bewerkte stenen in allerlei toepassingen. De uitgestalde kunstwerken komen uit de meest uiteenlopende collecties van bekende namen als Werner Schneider, Elmo van Slingerland, Fabienne Verdier en (Bruggeling) Pieter Boudens. Opvallend is dat Broes, spijts zijn grote passie voor kalligrafie, zelf nooit aan de slag is gegaan als kalligraaf. (LF)

De Collectie-Letters, Tekens en Symbolen, loopt nog tot 21 september, alle dagen van 10 tot  12 u. en van 14 tot 18 u. (gratis) Het boek kost 35 euro en is aldaar verkrijgbaar. Huis De Zomere bevindt zich in de Oude Zomerstraat 2.

 

 

Niet gewoon de zoveelste avond openluchtfilm

affiche openluchtfilm 2014

Filmavonden op strand, in park of op (binnen)plein zijn sinds jaren een wezenlijk en vertrouwd ingrediënt van het gevarieerd aanbod aan zomerse evenementen in juli en augustus. De combinatie van een vertoning bijwonen op een andere plek dan de donkere filmzaal en dus tezelfdertijd tóch van de zomeravond buiten kunnen genieten, is ongetwijfeld een van de redenen waarom die initiatieven steevast zoveel bijval kennen. Logisch gevolg van het opzet om zoveel mogelijk belangstelling te wekken: bijna onvermijdelijk valt de keuze op langspeelfilms, en in het bijzonder “commerciële successen”. Hoewel daar zeker begrip voor kan worden opgebracht, is dat niettemin best jammer.

Het siert dan ook de Cultuurdienst van Stad Damme dat men zich op 21 augustus duidelijk profileert t.o.v. andere openlucht filmavonden door een affiche met 4 kortfilms, bovendien van eigen bodem. Worden na elkaar vertoond: ‘Dood van een Schaduw’, ‘Kus me zachtjes’, ‘Tweesprong’ en ‘Mont Blanc’.

Bram Gilté, cultuurbeleidscoördinator en diensthoofd Vrije Tijd: “Het is ook ons standpunt dat de kortfilm niet moet onderdoen in kwaliteit t.o.v. de grotere broer, vaak integendeel. De selectie van de kortfilms gebeurde door de cultuurdienst en meer bepaald door mijn collega Ellen Van Rie die ook instaat voor de programmatie van onze maandelijkse films in De Cultuurfabriek. We konden onze eigen selectie wel vereenvoudigen door gebruik te maken van de verschenen DVD met “de beste Vlaamse kortfilms 2012”. Meer info: http://www.kortfilm.be/dvd/selected-shorts-15

of http://www.daltonshop.be/kortfilms/selected-shorts-dvd/selected-shorts-15-de-beste-vlaamse-kortfilms.html”. (PJG)

 

Donderdag 21.08 om 21.30 uur in de binnentuin van De Cultuurfabriek – gratis

(bij regenweer: podiumzaal)

Info: vrijetijd@damme.be – 050/28 84 55

 

 

De (donkere) moods van Melanie De Biasio

melanie-de-biasio-nodeal-cmyk-credit-Olivier-Donnet

Foto Olivier Donnet

2014 is in de carrière van Melanie De Biaisio ontegensprekelijk een uitstekend jaar: sinds  haar tweede cd ‘No Deal’ (be)vestigt ze moeiteloos haar naam zowel op de podia als in de pers binnen en buiten de eigen landsgrenzen. Een greep ter illustratie: in juli jl. op de main stage van Gent Jazz en in KluB C tijdens Rock Werchter; het voorprogramma mogen verzorgen tijdens de Europese zomertournee van het fantastische Eels; in juni een hele pagina aan de in Charleroi geboren zangeres gewijd in het Engelse magazine Mojo (toch niet bepaald het minste van de muziekbladen)…

Ging ze op het in 2007 verschenen debuut ‘A Stomach Is Burning’ nog voluit voor rechttoe rechtaan vocale jazz, dan bewandelt ze op haar recente album ook nog andere paden, wat ongetwijfeld haar groeiende populariteit bij een breder publiek (mee) verklaart. Toch blijft het jazzelement tijdens haar optredens een prioritaire plaats innemen. Aan Mojo zegt ze daarover dat de groep de stukken die zullen worden gebracht pas een kwartier voor aanvang kiest en dat de concerten worden opgebouwd vanuit collectieve improvisatie met als gevolg dat ze telkens verschillend zijn. Wie er op 6 augustus bij is, wordt dus getuige van een letterlijk unieke performance.

PS: niet onaardig als anekdote is dat Melanie De Biasio in 2007 op Pukkelpop even op het podium stond met Sophia, de groep die vorige week ook al optrad in het kader van Moods! (PJG)

Woensdag 6 augustus om 21.30 uur op het binnenplein van Gruuthuse

(bij minder gunstige weersomstandigheden: in de Stadsschouwburg)

  1. moodsbrugge.be

 

 

 

De metamorfose van Guillaume de Machault

Robin Verheyen z-w 3

 

Dat saxofonist en componist Robin Verheyen – die sinds 2006 heeft gekozen voor New York als uitvalsbasis – een bijzonder actief en bovendien zeer avontuurlijk muzikant is, mag gerust als een understatement worden gelezen. Slechts enkele weken nadat hij op Gent Jazz met een nieuwe groep aantrad (TaxiWars, waarin o.a. ook Tom Barman), brengt hij op 5 augustus in Brugge de première van alweer een ander project waarvoor hij zich dit keer baseert op het oeuvre van een Franse componist uit de 14de eeuw.

“The Modern Sound of Guillaume de Machaut”, in het kader van het MAfestival (titel dit jaar: “Metamorfosen”), kwam tot stand omdat er volgens directeur Thomas Bisschop – zoals in Exit 236 aan Luc Fossaert toegelicht – “linken te leggen zijn tussen de muziek van hier en nu”. Met in het achterhoofd het besef dat “het publiek voor dergelijke experimenten eerder beperkt is”, werd gekozen voor een samenwerking met De Werf, meteen ook de locatie voor dit concert dat gewis grote nieuwsgierigheid wekt. Mogelijke twijfel of er voor een hedendaagse (jazz?)adaptatie van letterlijk eeuwenoude muziek wel voldoende belangstelling zou zijn, is nu al verdampt: bij verschijnen van deze aankondiging zijn vrijwel alle tickets aan de man en vrouw gebracht. (PJG)

Dinsdag 05.08 om 20.00 uur in De Werf

Vooraf, om 19.00 uur, wordt Robin Verheyen geïnterviewd door Stef Grondelaers

Het Brugse supertalent Beniamino Paganini speelt op MAfestival

Nooit was nomen méér omen

Paganini

Foto Paul Willaert

 

Supertalent is in deze niet overdreven. De nu 19-jarige Bruggeling studeert, naast musicologie aan de universiteit van Leuven, reeds drie jaar aan het Conservatorium in Brussel. Voor traverso bij Barthold Kuijken en Frank Theuns, en voor klavecimbel bij Frédérick Haas. Allen de absolute top in hun vakgebied. Intussen was hij laureaat, vaak voor beide instrumenten, op diverse wedstrijden zoals Jonge Solisten aan Zee, het concours van de Vlaamse Klavecimbeldag in Mechelen en Belfius – toen nog Dexia – Classics. Ook de Aanmoedigingsprijs van de Sociaal-Culturele Raad in Brugge was zijn deel. En of het voorbestemd was…

 

Paganini: ‘Toen ik begon te studeren aan het Conservatorium hier in Brugge, ben ik meteen in de richting van Oude Muziek gegaan. Op tienjarige leeftijd begon ik met traverso en een jaar later met klavecimbel. Ik besef dat zo’n radicale keuze voor Oude Muziek en traverso, in plaats van dwarsfluit, niet evident is. Maar het was het MAfestival dat mij de weg wees. Vanaf zes jaar hebben mijn ouders me meegetroond naar vele wedstrijden en concerten op het festival. Daardoor was mijn belangrijkste criterium bij mijn instrumentkeuze dat het een barokinstrument moest zijn. Dat het specifiek de traverso werd, is mede te danken aan Georges Barthel – destijds mijn grote voorbeeld – die toen ik zeven was op het concours van het MAfestival de publieksprijs won. Maar inderdaad, dit is niet vanzelfsprekend. Ik was waarschijnlijk de eerste die hier zo vroeg met traverso begon; aan de muziekschool heeft men speciaal een traverso van kleiner formaat moeten bestellen, omdat mijn vingers nog niet lang genoeg waren voor een normaal instrument (lacht).’

EXit: Je excelleert zowel in traverso als in klavecimbel. Is er niet één instrument dat je voorkeur wegdraagt?

Paganini: ‘Goh, toch niet echt. Ik vind dat ze elkaar goed aanvullen. Mijn kennis van de klavecimbel helpt me om de harmonie te begrijpen wanneer ik traverso speel. En omgekeerd ben ik beter in staat om een mooie melodie te maken op klavecimbel, juist door mijn ervaring op traverso. Wel is het zo dat er met de klavecimbel meer mogelijkheden zijn, vooral omdat de literatuur voor dit instrument vele malen uitgebreider is. Desondanks zou je kunnen zeggen dat traverso, althans deze zomer, mijn prioriteit is. Het is immers dit instrument dat ik op de Fringe-concerten in Brugge en Utrecht bespeel binnen mijn ensemble Musica Gloria.

EXit: Dat ensemble heeft  al een aardige geschiedenis, je hebt het opgericht toen je twaalf was.

Paganini: ‘Het is allemaal zeer organisch gegroeid. Toen ik tien jaar was, bracht ik samen met een vriend een klein kerstconcertje voor de familie. Het jaar erop waren we al met drie en nog een jaar later speelden we met twaalf kinderen het kerstconcert voor het eerst in de Orgelzaal van het Conservatorium. En vanaf dan werd dit een jaarlijkse traditie. Een belangrijke motivatie voor de oprichting en instandhouding van het ensemble is de drang om samen te spelen met andere muzikanten.’

Fringe

Het is ditzelfde gezelschap dat werd geselecteerd om te spelen op Fringe, de gratis concertreeks binnen MAfestival, met op de affiche enkel jonge Oude Muziek-ensembles. Bovendien neemt Paganini ook deel aan het concours. Zoveel jaar nadat Beniamino zijn eerste muzikale ervaringen opdeed tijdens de Brugse tak van het Festival van Vlaanderen, is de cirkel hiermee rond.

Paganini: ‘Het is inderdaad met Musica Gloria dat we aantreden op Fringe. Maar sinds ik aan het Conservatorium van Brussel studeer, is de bezetting sterk veranderd. Bovendien is het zo dat het aantal muzikanten uiteraard varieert naargelang het repertoire of concert. In het kader van Fringe spelen we met zes; we zullen een aantal concerti en kwartetten van Vivaldi en Telemann brengen.’

EXit: Is Fringe het belangrijkste podium totnogtoe in de geschiedenis van Musica Gloria?

Paganini: ‘Het is in elk geval de meest professionele en internationale context waarbinnen we al hebben opgetreden. Voor die vroegere kerstconcertjes kwam dan wel steeds een goeie tweehonderd man opdagen, nu is het niveau toch wel een stuk hoger.’

EXit: Naast Fringe speel je ook op het Concours. Naar wat kijk je het meeste uit?

Paganini: ‘Dat is echt onmogelijk te zeggen. Vooral omdat de insteek helemaal anders is. Aan het concours neem ik deel als solist, terwijl Fringe  met het ensemble is. In beide gevallen speel ik voor een bijzonder publiek en daar kijk ik het meeste naar uit.’

EXit: Tot slot een vraag die je al veel gekregen zult hebben en nog zál krijgen, maar ze is té verleidelijk… wat is het verhaal achter de familienaam? Familie van de 19e-eeuwse grootmeester?

Paganini: ‘Ha! Het moest ervan komen (lacht). Wel, mijn vader is van Italië en daar is de naam niet zo heel veel voorkomend, dus op zich is het zeker niet uitgesloten. Een familielid heeft geprobeerd om de genealogie te reconstrueren maar is daar niet in geslaagd, omdat er te veel bronnen verloren zijn gegaan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dus het mysterie blijft!’   (ALEXANDER JOCQUE)

 Musica Gloria is te beluisteren op 2 augustus, om 15.30 u. in het Provinciaal Hof, http://www.mafestival.be

 

Het MAfestival gaat deze week van start

Je ontdekt hier zowel de grote namen als de nieuwste generatie’

mafestivaltomas1zw_fotopeterdebruyne

Tomas Bisschop leidt MAfestival in nieuwe banen (foto Peter Debruyne)

Een tiendaags festival met wereldtoppers als Jorid Savall, net zo goed als de vermaarde Belgische jazzsaxofonist Robin Verheyen, Italiaanse furore Il Giardino Armonico evenzeer als de vier elektrische gitaren van Zwerm: het valt allemaal te beleven van 1 tot 10 augustus tijdens het MAfestival, Brugges onbetwistbare, internationale troefkaart in de wereld van de oude muziek. De ingrediënten zijn bekend. Er is een ambitieus jong team dat een programma ineen bokst dat bol staat van de verrassingen: jong versus oud, weinig bekende concertlocaties, een fietstocht richting Ommeland, gratis middag- en avondconcerten en een prestigieus concours. Daarover aan de tand gevoeld: directeur Tomas Bisschop en rechterhand-duivel-doet-al Sofie Deschepper.

Het team

Zijn wij een eenmansbedrijf? Goeie vraag. Het zakelijke en artistieke beleid rust, als halftijdse kracht, bij mij, de communicatie en de administratie zit bij voltijdse Sofie. Voor de productie doen we beroep op freelancer Evy Vancalbergh. Ons team wordt voor de voorbereiding en de duur van het festival bijgestaan door een dertigkoppig team jonge vrijwilligers. MAfestival is veel organisatie in korte tijd en dat vraagt veel helpende handen. Zonder hen, geen MAfestival.’

Het scherp van de snee

‘We hebben in de voorbije jaren een aantal zaken kunnen ombouwen in ons voordeel, vooral door de intense samenwerking met het Concertgebouw. Daardoor kunnen wij grote dingen brengen die anders onmogelijk zouden zijn. Financieel zitten wij echter op het scherp van de snee. Elke tegenslag is krabben in het haar. Over elke uitgave, hoe miniem ook, wordt hier hard gediscussieerd. ‘

‘Van de Stad Brugge krijgen wij een forse subsidie, een subsidie die voor drie jaar is toegezegd. We begrijpen dat zoiets in moeilijke tijden niet evident is. Niemand trekt vandaag nog de grote portemonnee open. Daarnaast ontvangen wij ook een vaste subsidie vanuit Vlaanderen en werken we hard aan een contract met Europa, een dossier waarin vooruitgang zit.’

HET VOLLEDIGE INTERVIEW LEEST U IN DE KERSVERSE EXIT (236)

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 804 andere volgers